Elbow :: ''De man in de limo bestaat niet''

Een tijdje terug werd de nieuwe Elbow bij ons genoemd als één van de platen van 2003. Tijd dus om de heren eens aan de artistieke tand te voelen. Met veel plezier herinneren zanger Guy Garvey en bassist Pete Turner zich hun laatste doortocht in ons land.

Goddeau: Waarom heet het nieuwe album Cast of Thousands? Wat is er gebeurd met de werktitel Yummy Mummies (And Rum Mums)?
Garvey: "Iedereen vond Yummy Mummies (And Rum Mums) een uiting van slechte smaak. Ik vond het origineel maar stond daar blijkbaar alleen mee in de band, dus…"
Turner: We moesten nadenken over wat overeenkwam met het soort muziek dat we gemaakt hadden. Yummy Mummies (And Rum Mums) is wel een grappige titel, maar hij paste niet bij de plaat. Cast of Thousands ( ’een bezetting van duizenden’, kca), daarentegen heeft een meer epische sound. We vonden die meer geschikt omdat onze vrienden, familie en muzikanten als Alfie en Jimi Goodwin in de studio langskwamen toen we "Grace under Pressure" aan het opnemen waren. We zaten dus met velen in studio. Voor dat nummer hebben we trouwens ook een opname van Glastonbury 2002 gebruikt waarop het publiek "We still believe in love, so fuck you" zong. Het leek alsof duizenden mensen aan het album hadden meegewerkt."
Garvey: "Met dit album willen we vriendschap en samenhorigheid vieren. De titel klopte gewoon voor ons."

Goddeau: Is er een verband tussen dit album en Asleep in the Back?
Garvey: Ja. Songs als "Ribcage" werden op dezelfde manier geschreven als "Any Day Now" op het eerste album. Misschien kan je ook "Fugitive Motel" als een dichte neef van "Red" zien. Er is een zekere vooruitgang in de manier waarop we werken. Ook lyricgewijs zijn er een aantal links. Er wordt namelijk veel verwezen naar relaties waarin ik betrokken was tijdens het opnemen van de eerste plaat."

Goddeau: Je zei in een interview bij het eerste album dat de opvolger niet zo persoonlijk zou zijn en wat optimistischer omdat jullie gelukkiger zijn. Kan je jezelf daar nog in terugvinden?
Garvey: "Misschien is de plaat niet zo opgewekt als we gedacht hadden omdat het maken van deze plaat veel moeilijker was dan verwacht. Dat had te maken met de lovende kritieken die we gekregen hadden. Hoe begin je dan aan een opvolger? We hebben een donkere periode doorgemaakt en dat is doorgesijpeld in onze muziek. Toch hebben we ook een leuke tijd gehad. Er zit dus zeker een gevoel van blijdschap in."