DOUR: V.O. :: ''Bij een liveconcert heb je welgeteld een kans om je publiek te overtuigen''

Grote kans dat het Belgische V.O. u, argeloze luisteraar, op Dour van de sokken blaast: de groep rond muzikale duizendpoot Boris Gronemberger speelt intimistische, akoestische luisterparels aan het ene eind van de regenboog en prachtige, haast klassiek gearrangeerde, ietwat jazzy muziek aan de andere kant. Hét snoepje van deze zomer dus, en hopelijk van nog vele, eindeloos lange zomers.

Om het met Gronemberger over zijn ontmoeting met Portishead, zijn jeugdhelden, zijn liefde voor jazz en zijn voorkeur voor de studio te hebben, drukten we bijgevolg maar al te graag op het record-knopje van onze dictafoon.

goddeau: Je drumt bij Raymondo, je speelt gitaar bij Francoiz Breut, je speelt mee bij Soy Un Caballo en je hebt nu al jaren een eigen project met V.O. Was de behoefte om je eigen songs te schrijven de reden voor het oprichten van V.O.?
Gronemberger:"In het begin, toen V.O. in 2000 werd opgericht, was het om op een klein festival met de naam first step and for surround in Louvan-La-Neuve te spelen. Ik had toen een band waar al enkele leden van V.O. inzaten, maar de organisator vroeg me expliciet om iets solo te doen. Ik heb toen zes of zeven songs voor dat festivaloptreden geschreven en ja, dat beviel me wel. Ik heb toen, via KRAAK, mijn toenmalig platenlabel, in datzelfde jaar ook een Carte Blanche-optreden op Pukkelpop gedaan en zo is de bal aan het rollen gegaan. V.O. heeft door mijn betrokkenheid bij die andere groepjes dan enkele jaren stil gelegen, maar in 2005 kon ik de draad weer opnemen. Dus ja, ik zie V.O. echt wel als mijn project.

goddeau: Is het soms geen lichtjes schizofrene situatie: het ene moment speel je als drummer of gitarist mee in andere groepjes en dan sta je weer met je eigen band op de planken? Heb je geen last van aanpassingsproblemen?
Gronemberger:"Neen. (lacht) Je moet weten: ik ben afkomstig van de Ardennen en daar switchte ik al tussen drums, gitaar en keyboards in de drie lokale groepjes die mijn streek rijk was; dus voor mij voelt dat heel natuurlijk aan. Ik krijg wel aanpassingsproblemen als ik met twee of drie bands op een en dezelfde avond moet optreden."

goddeau: Wat is eigenlijk je favoriete instrument: gitaar, keyboard of drum?
Gronemberger:"Dat hangt er een beetje van af. Maar ik denk toch dat mijn favoriete instrument het drumstel is."

goddeau: Je maakte ook de muziek bij de Franse film Fears of the Dark uit 2007. Wil je in de toekomst meer meewerken aan films?
Gronemberger:"Oh, absoluut. Ik heb ook vijf jaar lang de muziek bij de voorstellingen van een klein Brussels dansgezelschap verzorgd en dat is iets wat ik heel graag doe. Ik zou maar wat graag meer soundtracks maken."