Frank Vander linden :: ''We moeten nu niet nostalgisch worden''

Tien jaar geleden werd rock in het Nederlands plots hip. Noordkaap kaapte goud weg in de Rock Rally en na een al lang vergeten tweede kwam Gorki met "Anja" en het Brons. Twee jaar later vervoegde voormalig Humo-journalist Frank Vander linden als De Mens de gelederen.

Vander linden blijft graag bezig als hij een interview geeft: ooit onthaalde hij een journalist terwijl hij zijn afwas wegwerkte; een ander mocht toekijken hoe hij zijn hemden streek. Ook wij worden niet gespaard van zijn zin voor pragmatiek en terwijl hij zijn avondmaal naar binnenwerkt, komt de eerste vraag over die fameuze Rock Rally van 1990 aangewaaid.

Goddeau: Het lijkt alsof ‘rock in je moerstaal’ een beetje naar adem hapt het laatste jaar: Noordkaap is dood, Luc De Vos zingt tegenwoordig in het Engels en de Tröckener Kecks, oervaders van genres, houden het binnenkort ook voor bekeken. Is het moment voorbij?
Frank Vander linden: "Theorieën over de leefbaarheid van genres zijn altijd dubieus want je kunt iets bewijzen, maar ook het omgekeerde. Daarbij komt nog de vraag of Nederlandstalige rock een genre is. Ik vind van niet want dan is Engelstalige rock ook een genre. Zeggen dat Ozark Henry het zelfde is als Janez Detd is nochtans onzin, al spelen ze beiden Engelstalige rock."
"Het enige wat je er over kunt zeggen is dat er altijd wel een cirkelbeweging is. Natuurlijk zal het Nederlands op lange termijn verdwijnen — is het niet ten koste van het Engels dan toch van het Arabisch, haha — maar voorlopig is er nog ruimte voor muziek in het Nederlands. Of er al dan niet een aflossing van de wacht is, moet blijken. Volgens mij zijn er een aantal groepen die daar nu mee bezig zijn, die misschien nog moeten rijpen — namen geven kan ik niet, het is gewoon een veronderstelling. Maar ook vroeger al was het aantrekkelijk voor jonge groepen om in het Engels te zingen, met in het achterhoofd de redenering dat ze zo misschien in het buitenland konden doorbreken."
"Die gedachte is nu ook minder absurd dan vroeger want groepen als dEUS en K’s Choice hebben de weg vrijgemaakt. Ik begrijp dat je als jonge, ambitieuze groep dat voorbeeld wil volgen. Wij zijn echter jong noch ongebreideld ambitieus en de beperking heeft ook zijn voordelen: meestal spelen wij in zeer goede omstandigheden terwijl een aan de weg timmerende Engelstalige groep op tournee door Europa het meestal niet zo knus heeft. Groepen als Evil Superstars en Channel Zero zijn aan dat aanhoudende toeren, op elkaars lip leven, geld bijeenscharrelen om hotelkamers te kunnen betalen en dergelijke totaal kapot gegaan. Daarbij kosten zo’n tournees handen vol geld terwijl het voor ons nog vrij goedkoop is — zolang de benzineprijs een beetje redelijk blijft — om van thuis naar Kappelle-op-den-Bos of naar Oostende te rijden. Dat maakt dat wij ook echt met muziek kunnen bezig zijn. Het is eigenlijk een luizenleven: wij zijn vandaag thuis gebleven tot zeven uur, daarna naar het optreden vertrokken, goed onthaald in een Vlaamse huiskamer en we krijgen goed eten. Dat zijn heel goede omstandigheden om in te toeren."