Frank Vander linden :: ''We moeten nu niet nostalgisch worden''

Goddeau: Onlangs zei iemand me dat we naar een situatie gaan waar er zo’n overaanbod aan muziek zal zijn dat elk zijn eigen favorieten zal hebben en er weinig of geen raakpunten meer zullen zijn.
Vander linden: "Dat is zeer juist, dat zie je ook op festivals. We moeten nu niet nostalgisch gaan doen, maar vroeger stonden er op de affiche van Torhout-Werchter zeven groepen en kon je twee maanden nadien op café nog zeggen dat de Talking Heads wel goed waren en je kon er een gesprek over hebben. Nu heb je Pukkelpop, waar je bijna tot een taakverdeling moet overgaan: "Ga jij naar de Dance Hall, dan ga ik Afghan Whigs meepikken op het hoofdpodium." Er wordt nog wel over muziek gesproken, maar het gemeenschappelijke verdwijnt. Muziek wordt een collage van specialismen. Je kunt dat jammer vinden, het is zo en het heeft ook voordelen. Er is veel meer muziek bereikbaar die vroeger niet bereikbaar was. Vroeger was je reggaespecialist als je drie reggaeplaten bezat. Nu kun je, als je wilt, alleen maar naar reggae luisteren en er een full-time job aan hebben. Anderzijds merk ik toch nog dat er heel wat mensen zijn die gepassioneerd met muziek bezig zijn en daar ook echt over kunnen discussiëren. Dat vind ik tof."

Goddeau: Jullie live-setlist lijkt soms toch nog erg vast te hangen aan jullie derde plaat Wil je beroemd zijn?. Het zijn nog steeds "Maandag" en "En in Gent" die het moeten doen.
Vander linden: "Dat is misschien wel zo, zeker tijdens rockfestivals. Je moet de mensen op festivals niet zitten vervelen met een of ander obscuur b-kantje. Nu, dat kan er tussen zitten, maar ik denk dat een van de redenen dat wij al zolang meegaan, is dat we er niet alleen zijn voor de specialisten, maar dat iedereen die al eens een nummer van ons op de radio heeft gehoord mee kan."
"Het erge is ook dat Wil je beroemd zijn? niet meer verkrijgbaar is. Live spelen we nu weer "Bijna" en dan blijkt dat velen denken dat het een nieuw nummer is omdat ze die plaat niet hebben. Het staat ook niet op die lelijke greatest hits die twee jaar geleden door de platenfirma is uitgebracht want het was nooit een single. Virgin Records, die de rechten bezit op die plaat, wil immers een heel magere catalogus hebben. Gorki kampt met het zelfde probleem. Van hen zijn Hij Leeft en Monstertje — wat ik nochtans hun beste plaat vind — niet meer te krijgen. Eigenlijk kan dat niet. Je moét niet komen zeuren dat er bij de beesten afge-mp3-ed wordt, als de dingen die gemaakt zijn, niet te vinden zijn in de handel."

Goddeau: Tot slot: is Frank Vander linden De Mens of is het een echte groep? Wat is de rol van Michel Decoster en Dirk Jans?
Vander linden: "De Mens zonder die twee kan ik mij niet voorstellen. Je kunt echter moeilijk uitleggen hoe dat werkt want mensen focussen altijd op de zanger en tekstschrijver."

Goddeau: Het is niet zo dat Frank Vander linden het repetitiekot binnenstapt met een afgewerkte song onder zijn arm?
Vander linden: "Zeker niet. En als hij dat doet, wordt hij weggelachen. Dat is ook het leuke. Ik ken Michel nu 32 jaar, Dirk is mijn beste vriend: wij hoeven elkaar niet te sparen. Bovendien vind ik dat wel een goed controlemechanisme om te vermijden dat je pretentieuze of gezwollen muziek gaat maken.