Idlewild :: ''Populistisch maar niet als Pim Fortuyn''

Goddeau: Jullie bedanken ook ex-dEUSlid Craig Ward. Wat is de band met hem?
Woomble: "We ontmoetten hem op een festival waar ook dEUS, waarvan we allen grote fans zijn, speelde. Toen ik achttien was, waren ze één van dé groepen: ik heb verschillende optredens van hen gezien. Aangezien Craig ook Schots is, begonnen we op dat festival te praten en we bleken een aantal dingen gemeen te hebben. En noch hij, noch wij hebben echt een attitude, dus we kwamen onmiddellijk overeen. Hij is een fantastische muzikant met soms verbluffende ideeën, vandaar dat we met hem wilden werken. Samen hebben we een aantal dingen op 4-track gedaan waarvan sommige op de plaat zijn beland. Erg veel is het niet want we vonden nooit echt de tijd om samen te komen."

Goddeau: "Support your local poet" is de t-shirttekst geworden waarmee jullie uitpakken. Hoezo?
Woomble: "Het is nogal tongue in cheeck eigenlijk: oude mensen zijn vaak gek van dichters, jongeren zijn into bands. En eigenlijk lachen we met onszelf: zeker in Amerika immers worden we niet alleen als een rockband beschouwd maar ook als dichters. Voor mij is een songtekst een songtekst en absoluut geen poëzie, al hebben sommigen die wel tot poëzie verheven: Bob Dylan, Patti Smith, en Morrissey bij momenten. Maar het zijn twee verschillende dingen: gedichten leven door de dichter, songteksten komen pas tot leven door de muziek.

Goddeau: Dat zal wel, maar jullie werkten wel samen met de tweeëntachtigjarige Schotse Poet Laureate (Hofdichter) Edwin Morgan
Woomble: "Ik ben altijd al een grote liefhebber van zijn werk geweest, van toen ik jong was. Eigenlijk was dat iets persoonlijks. Ooit heb ik hem geschreven omdat hij in zijn werk over dingen spreekt die hem interesseren en dat probeer ik ook in mijn songs. Ergens in de briefwisseling die daaruit gegroeid is, schreef hij een gedicht dat alles waar we over hadden gepraat, samenvatte. Toen ben ik hem thuis gaan opzoeken en heb zijn stem opgenomen terwijl hij het gedicht reciteerde. Het één leidde tot het andere en net als toen we dingen met Craig Ward aan het proberen waren, probeerde ik het te gebruiken en het paste perfect bij het einde van de plaat. Het is een echt punt achter het album."

Goddeau: Is die Schotse nationale identiteit belangrijk voor jullie?
Woomble: "Neen. Daar lach ik zelfs mee, met dergelijk nationalisme. Trots zijn op waar je vandaan komt, is één ding, maar nationalisme is over the top. Naties en identiteit vind ik verwarrend: vooral als we in Amerika zijn, valt het voortdurend voor dat iedereen claimt dat zijn grootvader ergens wel Schots bloed door zijn aderen had stromen. Ze willen een band met iets dat cultureel geloofwaardiger is. Dat is vreemd voor mij, ik ben immers opgegroeid in Schotland."
"We zijn wel een uitgesproken Schotse groep: we hebben een enorme aanhang in Schotland en in Engeland worden we als een Schotse groep gezien. Geen ontkennen aan ook, we zijn Schots, maar ik hou niet van het vlaggengedoe."

Goddeau: Vervullen jullie hiermee de belofte die jullie altijd al in jullie hadden? NME schreef over jullie album dat dit de wraak van de verguisde indie-muziek was.
Woomble: "Ik heb altijd gehouden van de muziek die we maakten, het voelde altijd erg natuurlijk aan. Op negentien jaar schreven we de beste songs die we toen konden maken. En dan maakten we een volgende plaat die beter aanvoelde. Voor ons voelt het dus niet aan alsof deze plaat nu eindelijk ons bestaan rechtvaardigt. Al onze albums rechtvaardigden ons bestaan op dat moment. Maar The Remote Part is duidelijk ons meest coherente album. Het vloeit samen, houdt een mood samen en is ook inhoudelijk een eenheid. Je kan het als een geheel beluisteren. Het is het meest afgewerkte album."

Goddeau: Je zei ook: dit album is puur populistisch. Niet direct iets wat we hier over een album zouden zeggen. Populisme associëren we hier met mensen als Pim Fortuyn en extreem-rechts.
Woomble: (verrast) "Dat bedoelde ik niet. Het wil gewoon zeggen dat het album niet selectief is. Het is niet op één welbepaalde groep gericht, maar op iedereen: het populus. Als we een puur noise-album maakten, zou dat enkel op de mensen gericht zijn die daarmee kunnen omgaan. Maar The Remote Part kan door iedereen gesmaakt worden. Het heeft iets voor iedereen."