Laïs :: ''We zijn een genre op zich geworden''

Wie folk zegt, zegt Laïs. Zo simpel is het dezer dagen. Niet alleen mochten de dames afgelopen zomer voor de tweede keer een podium in een klein Brabants dorpje betreden, ze hadden zelfs nog het lef het evenement om te dopen tot Folk Werchter. Het zijn harde tijden voor de rockliefhebbers.

Wie echter zelf voelde hoe de houten vloer van die Werchterse Pyramid Marquee een trampoline werd tijdens "Het Smidje" zal het probleemloos bevestigen: folk is hip. En dat is al enkele jaren zo, kijk maar naar het gestaag groeiende succes van het folkfestival in Dranouter. Veel, zoniet alle, redenen daarvoor zouden te vinden zijn bij drie Kalmthoutse meisjes die ooit samen begonnen te zingen rond een kampvuur in Gooik. Is het echt allemaal hun schuld?

Jorunn Bauweraerts (Laïs): "Uiterlijk gezien waren wij misschien wel een van de belangrijkste factoren, maar sowieso was er volgens mij al vraag naar. Folk bloeit uiteindelijk niet alleen in Vlaanderen of België, maar ook in Frankrijk en eigenlijk overal. Misschien hebben wij het folkwereldje vooral geopend: dankzij ons is het niet meer dat gesloten wereldje van baardige mannen. Wij zijn gewone jonge vrouwen die weliswaar met iets speciaal bezig zijn. De mensen zijn door het succes van Laïs wel bewust gemaakt van het bestaan van folk, wat vooraf toch een heel gesloten wereldje was. Stellen echter dat wij verantwoordelijk zijn voor die opbloei van folk is toch wel wat overdreven. Al merk je natuurlijk wel dat veel jongeren zich aan ons spiegelen, dat ze het voorbeeld krijgen dat het ook als folkmuzikant kan lukken. Al zijn wij dan geen pure folkgroep meer."

Goddeau: En dat nemen sommigen in het wereldje jullie ook wel kwalijk. Iemand als Herman Dewit (organisator van de Folkstages in Gooik) vroeg zich af of folk wel vermengd moest worden met andere invloeden, ten koste van de autenticiteit.
Jorunn: "Ik neem het Herman niet kwalijk dat hij het op zijn manier wil doen, maar als je drums gebruikt, denken folkliefhebbers snel dat je dat doet om een groter publiek te bereiken. Het enige wat ons echter interesseert, is muziek te maken die wij zelf mooi vinden. Echt waar. Dan kunnen wij er niets aan doen als dat commerciëlere muziek is dan die van de meeste folkgroepen, dat wij professioneler worden door meer te repeteren, met een betere installatie te werken, door iets met decor te doen… Het gebruiken van folkinvloeden verplicht je niet om in dat kleine wereldje te blijven. Wij, en vele mensen met ons, zijn eigenlijk blij dat het wereldje wat opener is geworden. In alle genres heb je puristen en die vinden dan maar dat wij commercieel zijn. Wij blijven eerlijk tegenover onszelf, we doen wat we zelf goed vinden en dat is toch het belangrijkste, denk ik.
"Ik denk dat dat ook het succes van Laïs verklaart: dat we honderd procent staan achter wat we doen. Er is niets fake, wij doen niets tegen onze zin. Dat was trouwens onze eerste eis toen wij tekenden bij Virgin, onze nieuwe platenfirma: dat wij muzikaal gezien beslissen wat er wel of niet gebeurt. Er is niemand die over ons iets te zeggen heeft."

Goddeau: Zeker niet zolang je succes blijft hebben, maar ben je niet bang dat dat gaat veranderen als de hype wat over zal zijn?
Jorunn: "Als het ooit stopt, dan stopt het. Maar neen: want het staat echt letterlijk in ons contract dat we vrij zijn, dus niemand kan ons verplichten. Je moet die folkhype trouwens relativeren. Het is niet zo dat er plots vijftig goed draaiende folkgroepen zijn, hé. Die zogenaamde boom bestaat uit misschien vijf à tien groepen. En ja, er zijn natuurlijk openingen: mensen raken meer geïnteresseerd. Eigenlijk ben ik er niet bang voor want zelfs als die heisa ophoudt, zal Laïs een genre op zich blijven met een eigen publiek."

Goddeau: Hoe verklaar je dan die internationale folkboom?
Jorunn: "Ik denk dat die opbloei heel logisch is: in de jaren zestig was folkmuziek al erg in trek, vooral dan de Indische en Afrikaanse. Wereldmuziek heette dat toen en dat is net dezelfde muziek als wij maken. Ik vind dat wij ook wereldmuziek maken. Door al die abstracte elektronische muziek, die ik ook kan waarderen, ontstaat bij de mensen een drang naar heel pure dingen. Eigenlijk is dat net hetzelfde gevoel als wat heerst bij die betogende antiglobalisten. Een bijkomend voordeel van folk is dan nog dat het met heel veel uiteenlopende muziekstijlen valt te combineren."