PUKKELPOP 2008: Editors, donderdag 14 augustus 2008, main stage

Een makkelijk doelwit, die Editors. Ze doen aan melancholische pop met een zanger die zijn Welschmertz graag middels een Groot Gebaar of twee in de verf zet. Een zichzelf respecterend muziekjournalist die een vrouw of drie minder aan elke vinger heeft dan Tom Smith, doet dan ook graag wat smalend over de groep. Dat ze dit jaar al voor de zesde maal op een Belgisch podium mogen staan, maakt het negeren of kotsbeu zijn er alleen maar makkelijker op.

Maar zie: Tom Smith is zich daar ten zeerste van bewust. Hij kondigt aan dat we hen toch even niet zullen zien (“You must be fucking sick of us by now, here in Belgium”) en besluit na de wat vermoeide passage op Werchter enkele tandjes bij te steken. Het levert een energieke set op, waarin de radiohits elkaar aan een stevig tempo opvolgen. De groep speelt strakker dan we ze ooit hoorden en gezien de euforische reacties rondom ons, weet het talrijk opgekomen publiek dat te waarderen.

Van bij de eerste tonen van “Bones” geeft het concert van Editors een gevoel van urgentie. Gezien de reacties rondom en de vele mensen die de teksten meezingen, raakt de groep duidelijk bij een steeds groter publiek een gevoelige snaar. Als een pletwals werken ze zich doorheen de vele hoogtepunten uit hun twee albums. Het enige rustpunt valt ver in de tweede helft van de set: een machtig “You Are Fading” inclusief uitgesponnen einde, waarna “Munich” en “When Anger Shows” onverbiddelijk doorrazen tot de absolute climax van de show: een uitzinnig en door Smith deels (letterlijk) vanop zijn piano gezongen “Smokers Outside The Hospital Doors”.

Een veelbelovende nieuwe song volgt, waarna “The Racing Rats” en “Fingers In The Factories” de weide definitief platwalsen. Hoeveel non-believers en haters er ook mogen rondlopen, Editors speelde het eerste onvergetelijke concert van Pukkelpop 2008 en het valt te verwachten dat ze zich met hun derde album definitief bij de groten vestigen.