|
Met een eerste plaat onder de arm en redelijk wat media-aandacht, gaat het plots hard voor Johnny Berlin. De jonge Limburgers blijven er echter zeer rustig onder. Op een zomers terras, met een versgeperste fruitsap en een energiethee op tafel, heeft een mens genoeg binnen handbereik om gelukkig te zijn. Snel, een openingsvraag voor de stemming omslaat!
 goddeau: Johnny Berlin heeft een nieuwe bassist? Wat is er met de oude gebeurd?
Paul Renner (zang, gitaar): "De vorige bassist kon de band niet meer combineren met zijn andere activiteiten, beroeps- en huwelijksmatig."
Laurens Renner (synthesizers, gitaar): "Het is niet dat we de wereld rondtouren, maar we zijn wel een veeleisende band."
Paul: "Als er repetities zijn, dan verwachten we ook dat iedereen daar is."
Laurens: (droog) "Noem ons gerust old skool."
goddeau: Hoe zoekt een band die net een plaat afgewerkt heeft een nieuwe bassist?
Paul: "We hebben onze gsm’s opengedaan en alle nummers afgegaan die bas spelen. Het hielp ook dat Jean (LaTour, nieuwe bassist) bij de opnames van de cd betrokken was."
Laurens: "Daardoor zijn we niet in het ijle moeten beginnen zoeken naar een bassist. Als Jean er niet was geweest, hadden we niet geweten wat gedaan. Het ergste wat dan had kunnen gebeuren, was dat we met een professionele bassist hadden moeten werken."
Paul: "Zoiets werkt niet: een groep moet hecht zijn." goddeau: Hoe zijn jullie dan oorspronkelijk samengekomen? Niet met audities, neem ik aan.
Paul: "Laurens en ik kenden elkaar wel al even, hij is mijn broer. Verder zijn we allemaal van Sint-Truiden. Ik heb met onze drummer in de klas gezeten. Tom heb ik in Leuven leren kennen."
Laurens: "Ik heb vroeger eens per ongeluk gitaarles gegeven aan Tom, maar hij kon beter gitaar spelen dan ik, waardoor het een gênante situatie werd. Hij heeft wel betaald." goddeau: Voor bassist Peter Arrows was de band niet te combineren met zijn andere bezigheden. Hoe zit dat bij jullie?
Paul: "Dat valt mee, ik ben gestopt met studeren. Het is een risico, maar..."
Laurens: "Nu kan je die risico’s nog nemen. En je moet overtuigd zijn van je zaak."
"Dat is ook zo stereotiep: je zou nu moeten beginnen met iets te doen zodat je, als je vijftig bent iets opgebouwd hebt en een groot huis hebt waarin je je 38 kinderen kan verwelkomen. Ik hoop dat we nu gewoon iets kunnen bereiken waardoor we nu met muziek bezig zijn. Wat er over tien jaar gebeurt, zullen we dan wel zien. goddeau: De eerste full-cd is een feit. Hoe weet je als beginnende band dat het zover is, dat je genoeg sterke nummers hebt om een plaat op de wereld los te laten?
Paul: "Eigenlijk waren we van plan om nog een e.p. uit te brengen. Maar ons label vond het een beter idee om meteen een langspeler uit te brengen."
Laurens: "Voor hen was het niet zo interessant om vijf nummers in de winkel te leggen."
Paul: "Waarop we een deel nummers van de e.p. gerecycleerd hebben en..." Laurens: "Waarover ik eigenlijk heel tevreden ben. Ze zijn ook aangepast: anders gearrangeerd, opnieuw opgenomen."
Paul: "De e.p. was uiteindelijk ook maar een veredelde demo. Ze is nooit officieel uitgebracht. Het was meer iets om naar mensen te sturen die met muziek bezig zijn, zoals jullie, om hen daar eens naar te laten luisteren."
Laurens: "En ons te zeggen wat je er van vindt."
Paul: "Die plaat was het kantelmoment: ervoor namen we simpelweg met een cassetterecorder dingen op. Tot we plots de kans hadden écht op te nemen, wat bij ons het gevoel gaf: "wow, dit is kwaliteit", een gevoel dat trouwens bij de full-cd terugkwam en hopelijk volgende keer opnieuw het geval zal zijn."
Laurens: "Volgens mij zijn we qua nummers ook vooruit gegaan ten opzichte van de e.p."
27 augustus 2008 |
