|
Goddeau: De Evil Superstars zaten ook bij een buitenlandse firma. Iedereen weet wat er met hen is gebeurd. Zweegers: "Ik maak gewoon muziek. Je zult mij nooit horen zeggen dat ik het ga maken, integendeel: ik maak gewoon muziek. Dat Europees verhaal is heel tof: die landen brengen dat uit, ik ga daar naar toe, te gek, maar meer verwacht ik daar niet van. Ik mag al meer dan blij zijn om wat ik nu in België heb: zes weken op nummer één, op alle radio’s gedraaid worden, dertigduizend cd’s verkocht op een maand tijd. Met een debuutplaat is dat nog nooit gebeurd." "Het Europees verhaal is gebaseerd op de heisa in België. En dan bedoel ik niet de mediaheisa maar de effectieve — zo gaat het nu eenmaal — verkoop, en dat is natuurlijk een groot verschil. Dan telt België opeens mee, dan schieten de mensen overal wakker: ze luisteren naar de plaat, vinden die goed, te gek. En dan begint het te lopen." "Dat is anders dan beginnen roepen dat je het helemaal gaat maken terwijl je eigenlijk geen fundering hebt. Het is wat de pers er van maakt. De Evil Superstars hebben nooit dertigduizend cd’s verkocht op een maand tijd. Bij hen was het zo dat honderdduizend man naar een concert wou komen kijken, die vonden het allemaal fantastisch, maar niemand kocht de plaat. En dat is dan natuurlijk een grote kater. Mijn kater zal ook nog wel komen, hier of daar, maar ik heb niets te verliezen. De cd komt nu overal uit. In mei begint de eerste promotie: dat gaat van Duitsland, Portugal, Spanje, Scandinavië." Goddeau: Met het succes van je debuut in het achterhoofd wordt het wel moeilijk om die te evenaren. Geen schrik van het moeilijke tweede-plaatssyndroom? Zweegers: "Daar ben ik nu nog niet mee bezig. Uiteindelijk maak ik die muziek niet om zo'n heisa te creëren. Ik maak die heel naturel voor mijzelf en juist daarom denk ik dat het zo’n succes is. Er is ook geen imago aan verbonden, geen show weet je wel. Het is soms zelfs wat te saai op het podium. Er gebeurt niet genoeg. Als er een imago aan vasthing dan zou ik een hoop grappen maken en op die manier proberen te scoren." "Je moet het allemaal niet te serieus nemen. Het is gewoon muziek maken en door deze toestanden krijg ik een hoop kansen en dat is fantastisch. Ik heb er altijd van gedroomd, maar het is niet meer en ook niet minder. Elke dag is een nieuwe dag." "Ik zou niets liever willen dan dat Europa op de knieën gaat, daar ben ik eerlijk in. Soms is die aandacht wel vervelend — ik word al echt aangegaapt — maar als het mij toestaat de muziek te maken die ik wil en waar ik wil, dan is dat wel te verteren. Het betekent ook dat je grote festivals kan doen en in toffe televisieprogramma’s kan komen en dat geeft een enorme kick." Goddeau: Vreemd genoeg sta je voorlopig nog niet op de affiche van Werchter. Zweegers: "Ik sta of op Werchter, of op Beach Rock. Eén van de twee. Liefst had ik op vijf, zes mooie festivals gespeeld, maar ze willen er allebei graag mee uitpakken, hetgeen logisch is want de mensen willen dat graag zien. En dan hebben ze natuurlijk allebei hun restricties: als je bij ons speelt, mag je dat of dat niet doen. Dat vind ik heel jammer, maar het is nu eenmaal zo. Ik zou ze graag allebei doen." "Op Werchter staan een heleboel Belgische groepen, dus dan is het wel moeilijk om er echt uit te springen maar op Beach Rock is het dan vaak weer iets platter. Aan de andere kant kan het mij eigenlijk niet zoveel schelen. Als je speelt, speel je."
1 oktober 2001 |
|