Zender :: ''Je hoeft niet per se uit Gent of Antwerpen te komen om goeie muziek te maken''

goddeau: Je zei het daarnet zelf al: je vader, Luc De Clus, maakt ook deel uit van Zender. Hoe voelt dat?
Thijs: Het lag voor de hand dat mijn pa mee zou doen, aangezien hij zowel de pedal- en de lapsteel, als de 12 string-gitaar bespeelt. Bovendien heeft hij een jarenlange ervaring. Maar ik raad het eigenlijk niemand aan (lacht). Het is niet simpel om aan je familie in de studio commando’s uit te delen, of eens goed je gedacht te zeggen. We zijn dan ook vaak ruziënd de studio uit gestormd. Maar net omdat het je vader is, leg je het nadien weer sneller bij.
goddeau: Je vader was jarenlang de vaste gitarist bij kleinkunstgrootheid Wim De Craene. Heb jij nog actieve herinneringen aan die tijd?
Thijs: Nee, zelf was ik te jong om dat volop te beseffen. Op wat foto’s na waarop ik als baby in Wims armen lig, heb ik er dus geen herinneringen aan. Maar wat een oeuvre heeft die man toch bijeengeschreven! Als je ziet dat hij, zonder echter supergroot te zijn geweest, nog steeds op vier staat in de 100 op 1-lijst van Radio 1: dat zegt genoeg. Helaas is Wim veel te vroeg overleden (De Craene stierf in 1990, ld). Later speelde mijn vader in een coverband, waardoor ik lange tijd gedacht heb dat pakweg “Proud Mary” van mijn pa was, of tal van songs van de Beatles. Het was dan ook een hele ontnuchtering toen ik op een bepaalde leeftijd notie kreeg van het begrip “cover” (lacht). Maar die rijke muziekbagage die ik via mijn pa heb meegekregen, is uiteraard een groot pluspunt geweest in mijn eigen ontwikkeling als muzikant.

goddeau: Met Zender heb je dit jaar ook deelgenomen aan Humo’s Rock Rally. De kritiek van de immer onverbiddelijke Lester Wolfs was laat ons zeggen niet mals. Wat doet dat met een mens?
Thijs: Tja, de commentaar was inderdaad negatief. Maar uiteindelijk probeer je daar toch de humor van in te zien. Het blijft tenslotte Humo. Onze muziek past natuurlijk niet echt binnen het concept van de Rock Rally, maar achteraf gezien was onze deelname zeker geen slechte ervaring. Wij vonden van onszelf dat we toen goed hadden gespeeld en in de aanloop van de cd-release was dat beetje naambekendheid mooi meegenomen.

goddeau: Tot slot: hoe ver reiken jullie ambities?
Thijs: “Lux” wordt momenteel regelmatig gedraaid op Radio 1, en binnenkort komt daar Radio 2 bij. De clip, die via via inderdaad op de site van NME is beland, staat ook in de Puur Belgisch-lijst van Jim TV. Dus de bal begint zachtjes aan te rollen. En maar goed zo, want ik zit boordevol ideeën, die ik slechts moeizaam kan kanaliseren. Zo wil ik volgend jaar een tweede plaat uitbrengen rond diezelfde periode (Thijs verjaarde op 16 september, tevens de releasedatum van Acid Avenue, ld). Ik heb daar al het nodige songmateriaal voor liggen, maar wil er voor de opnames graag een producer bij om de onvermijdelijke beginnersfouten eruit te vegen.
Ik vind: als je jezelf songschrijver noemt, dan moet je in 365 dagen toch wel twaalf deftige nummers kunnen schrijven? Groepen als The Beatles, The Mama’s and Papa’s of CCR brachten toch ook in een razend tempo albums uit? Verder speel ik nog bij Tokota en zou ik graag ooit een tournee langs Vlaamse theaterzalen ondernemen met een intiemere set vol Nederlandstalige liedjes. U hoort dus zeker nog van mij.

Zender stelt zijn debuutcd voor op 2 oktober in de Nijdrop in Opwijk.