Daan :: ''Het veld is gedekt''

Goddeau: Als we zo zien wat je gebruikt om je muziek te maken is het dan fair om te zeggen dat je een passie koestert voor analoge synths?
Daan: "Analoge synths klinken gewoon beter. Ik heb er hier zelf maar eentje, al de rest is van vrienden geleend. Ik kan mij geen nieuwe chique virtuele digitale synth veroorloven anders had ik dat al lang gedaan. Die oude machines klinken wel goed maar ik ben daar geen maniak in. Als je mij een goed digitaal equivalent geeft: direct."
"Trouwens, hoe kouder de achtergrond, hoe harder het contrast wordt met je stem. Dus als de achtergrond koud is en je zet daar een stem boven, dan komt die stem beter uit. Het is zoals je een wit blad vol rommelige strepen trekt, die strepen vallen niet op. Maar één streep wordt dan wél interessant. Dat probeer ik met mijn stem te doen. Het is een keuze die je maakt."
"Ik ben een singer-songwriter die dat in elektronica verpakt. Maar ik speel ook heel graag gitaar. Het is zoals je eens goesting kan hebben om een science fiction-film te maken in plaats van een boerenpsalm te maken. Zo heeft de gitaar een eigen kleur en blijft het lang dichter bij de grond plakken, het is iets gemoedelijker, warmer, gezelliger, maar het is moeilijker om er echt soundscapes en abstractere décors mee te maken. Daarom gebruikte ik op deze plaat veel toestellen, maar live speel ik graag met een gitaar. Dat zijn heel interessante oefeningen om bepaalde nummers helemaal elektronisch of dan helemaal op gitaar te spelen."

Goddeau: Je hebt nu ook een vierde soundtrack af (voor de film Meisje, komt uit in september). Ga je anders te werk?
Daan: "Er komt weinig of geen tekst aan te pas als je een soundtrack maakt. Dus je moet alles zeggen met de instrumenten. Zij moeten zowat de plaats van de zanger overnemen en heel expressief worden. En daar waar ik in de muziek de neiging heb van altijd maar lagen toe te voegen, moet ik mij bij film altijd inhouden want hoe minder je doet, hoe beter."
"Voor mijn soloplaten ga ik eigenlijk heel traditioneel te werk. Dat is een instrument pakken en op zoek gaan naar goede akkoorden. Ik ga dan achter de piano zitten en blijf doorspelen tot als ik een hele cyclus van akkoorden heb. Ik begin nooit met een ritme, maar vertrek altijd van akkoorden. De tekst komt pas op het einde. Meestal moet ik dan letterlijk een tekst schrijven, maar ik behoud wel de frasering van de first take van de zang zodanig dat ik alle kronkelingen kan bewaren."

Goddeau: Er wordt gezegd dat je heel hip bent. Ook nu voor de video van "Swedish Designer Drugs", bijvoorbeeld, doe je iets wat weer serieus bij de tijdsgeest aanleunt. Heeft dat iets te maken met het feit dat je ook grafisch ontwerper bent?
Daan: "Ik ben een grote fan van popart en momenteel mag dat terug, dus is het eerder de tijdsgeest die maakt dat wat ik doe beter past. Bridge Burner mocht vooral geen té zware plaat worden: als ik een zware tekst had of een zware zanglijn dan wou ik die counteren met optimistische muziek. En zo moest die clip ook, ik wilde een happy sfeer creëren.We hebben 4 dagen gedraaid, we hadden een heel scenario. Voor de eindscène ging ik met een auto over kop rijden. Maar aangezien ik geen geld heb om een andere te kopen, moesten we een andere scène vinden. We hebben dan gekozen voor iets dat altijd werkt: danspasjes. Het is een beetje een parodie op al die R&B clips. En ja, ik wist dat ik die Zweedse elementen erin wou: een Volvo, Zweedse ondertiteling en Nilfisk."
"Ik lees geen magazines en kabeltelevisie heb ik ook al een jaar niet meer. Eigenlijk ben ik toch behoorlijk afgesneden, maar kan ik de dingen er wel hip doen uitzien. Ik kan stileren, dat leer je als je in de reclamesector gewerkt hebt. En ik kan dat zowel op de muziek als op de beelden toepassen."