DE NACHTEN: Shearwater :: ''Ik ben hier niet mee begonnen om te roken en te drinken''

Die stem is ondertussen één van de meest opvallende kenmerken van Shearwater geworden. Let hij er speciaal op? "Ja, ik rook niet, drink niet te veel. En dat is niet erg: ik ben hier niet mee begonnen om te kunnen roken en drinken, dat kan ik thuis ook. Als ik een lange rustpauze heb na een optreden gaat dat wel, maar tijdens een toer moet ik toch opletten. Ik heb nog altijd veel aan wat mijn zangleraar me jaren geleden leerde. Dingen als "ademen van uit je maag", "zingen vanuit je keel",.. dat werkt echt. Natuurlijk pak ik wel een biertje na de show, maar ik ben niet het type dat lang blijft hangen en met iedereen aanpapt op zo’n moment. Ik ben nogal verlegen."

Vogelman

Over die Falklands dan: veel melodieën voor Rook zijn blijkbaar ontstaan op die eilanden, en voor het vorige album Palo Santo deed Meiburg inspiratie op op de Galapagoseilanden. Is zo’n omgeving belangrijk als hij begint te schrijven? "Ik moet voor onze volgende plaat dringend een ander soort eiland opzoeken", lacht hij. "Er is echter iets met die natuur dat me inspireert en bepaalde gevoelens oproept en zo de rest van het project bepaalt. Je bent op die Falklands zo ver weg van alles, helemaal alleen met de oceanen en de woeste, eeuwenoude natuur,…ik hoop dat wat van dat gevoel reflecteert in de muziek; niet letterlijk door veldopnames, maar dat mijn gevoel daarbij overkomt."

Blijkbaar lukt dat wel. Afgelopen zomer mocht Shearwater het voorprogramma doen van de Noord-Amerikaanse tour van Coldplay, en dat zorgde voor minder ongemakkelijke momenten dan de affiche op het eerste zicht zou doen vermoeden, zegt Meiburg. "Het was leuk; elke avond speelden we voor 18.000 mensen. En ja; we hébben mensen overtuigd. Meer en meer mensen kochten onze platen in de steden waar we gespeeld hebben. Niet elk tienermeisje op de eerste rij was even aandachtig, maar er hebben er dus ook wel geluisterd. Op de laatste avond van de toer is er trouwens wel hard voor ons gegild. Blijkbaar was hen dat gevraagd en toen we begonnen te spelen, gingen al die bakvissen volledig loos. Dat was…. erg grappig."

"Eigenlijk vond ik het niet moeilijk om voor zoveel volk te spelen. In een klein café voor een handvol mensen spelen; dat is pas om het van in je broek te doen. Plus: we begonnen aan zo’n show met de hoop een handvol mensen te overtuigen,; dan zouden we succes hebben. Dat maakt het gemakkelijker dan als de mensen echt voor jou komen. Dat zag je ook aan Coldplay: ook zij waren ongelukkig als ze na een slechte show van het podium kwamen, zelfs al hadden duizenden mensen net blij geapplaudisseerd alsof hun leven ervan afhing. Als je een echte muzikant bent, dan blijft je dat ook op zo’n moment verschrikkelijk dwars zitten."

Over perfectionisme gesproken: waarom moest de helft van Palo Salto opnieuw worden opgenomen? "We waren niet echt tevreden met de manier waarop we bepaalde songs hadden gespeeld. Toen kort na de release ons label ophield te bestaan, wilde Matador de plaat opnieuw uitbrengen en aangezien nog niet veel mensen die plaat toen al hadden gehoord, hebben we de gelegenheid gegrepen om een aantal songs opnieuw te bekijken. Uiteindelijk hebben we ongeveer de helft heropgenomen. Het klinkt veel beter nu, maar ik wil dat nooit meer opnieuw doen. Ik voelde me alsof ik terug naar het middelbaar moest, terwijl ik dat al eens had gedaan. Het artwork van die reissue is ook een stuk beter, nu het budget ervoor wat groter was dan de honderd dollar die ik er bij de oorspronkelijke uitgave voor over had."

"Vind je de hoes van Rook nog mooier? Da’s fijn. Die is gemaakt door Kahn & Selesnick, een kunstenaarsduo dat ik al surfend ontdekte. Toen ik vroeg of ik een beeld van hen mocht gebruiken, stelden ze voor om op basis van onze plaat een nieuwe afbeelding te maken die wij mochten gebruiken, maar die ook paste in hun nieuwe reeks: Eisbergfreistadt. Uiteindelijk kwamen ze met die hoes met de vogelman af. Ja, ze wisten dat ik ornitholoog ben, dus dat was waarschijnlijk niet helemaal ontoevallig."
Stoort het hem dan niet dat in platenbesprekingen en interviews altijd naar die wat zonderlinge bezigheid wordt verwezen? "Ach neen. In populaire cultuur word iedereen altijd tot één zinnetje herleid. Dan vind ik het niet zo erg dat dat van mij "ornitholoog" inhoudt. Het klopt ook: I am the guy that watches birds. Ik hou van vogels en zou er uren over kunnen praten. Dus waarom niet?"

Shearwater speelt op 7 november in de Botanique in Brussel en een dag later op De Nachten in Antwerpen.