De Kift :: ''Ons geheim? Stug volhouden''

Twintig jaar staan ze intussen op de planken maar aan stoppen denken ze nog lang niet. Waarom zouden ze ook, geen enkele groep heeft zozeer een herkenbare eigen identiteit weten op te bouwen als het Nederlandse De Kift. De fanfarepunk van deze oer-Hollandse band klinkt met elke release authentieker en tijdlozer dan voorheen.

Het mag dan ook een kleine schande heten dat de band in België nog steeds alleen maar gekend is bij een te kleine schare liefhebbers en bands, al zijn die laatste niet van de minsten. Zo brengt De Kift in beperkte oplage een reeks e.p.’s uit waarbij hij telkens een cover brengt van bands als Calexico en Franz Ferdinand, terwijl die op de andere kant een nummer van De Kift voor hun rekening nemen. De eerste vraag die zich opdringt, is dan ook hoe De Kift bij die groepen uitgekomen is.

Ferry Heyne: "De singleverzameling was een briljant idee van onze bassist Mathijs Houwink. We wilden hiervoor graag met een internationale verzameling bands samenwerken en dat werden uiteindelijk een Belgische (Zita Swoon), een Amerikaanse (Calexico), een Schotse (Franz Ferdinand), een Nederlandse (Rondos) en een Franse (Monofocus). Al deze bands dragen we een warm hart toe en kennen we al wat langer dan vandaag."

goddeau: Die singles passen perfect in jullie traditie om speciale releases uit te brengen. Ook jullie studioalbums zijn steeds pareltjes. Was dat van bij de start al zo bedoeld?
Heyne: "Nee, dat kwam pas met de teloorgang van de lp-hoes en de daarvoor in de plaats komende jewel box. Elk album krijgt een verpakking die qua sfeer, vorm en uitstraling aansluit bij het uitgangspunt van de cd. Het is de bedoeling dat teksten, muziek en verpakking een geheel vormen."

goddeau: Krankenhaus en 7 verschenen ook in een andere taal. Waarom net die twee? En eigenlijk, waarom?
Heyne: "Krankenhaus verscheen ook in het Duits omdat we toentertijd aan de vooravond van een grote toernee door Noord-Rijn-Westfalen stonden. Voorts was Krankenhaus voor een groot gedeelte gebaseerd op teksten van twee Duitse schrijvers, Wolfgang Borchert en Erich Maria Remarque. 7 verscheen ook in het Frans omdat we er op dat moment een Franse tour aanstaande was en omdat wij in de ogen van ons toenmalige platenlabel Mon Slip, van de Franse band Tetes Raides, de redding van het Franse chanson waren."
"De Kift is een Nederlandstalige band. Dat is een bewuste keuze omdat we bij concerten in Nederland een zo direct mogelijk contact met het publiek willen. Om deze reden zingen we in het buitenland gedeeltelijk in de desbetreffende landstaal. Gedeeltelijk omdat we het buitenland het prachtige Nederlands natuurlijk niet willen onthouden."