Peter Vermeersch :: ''We zijn uiteindelijk maar muzikanten''

Goddeau: In het oeuvre van X-Legged Sally kwamen bijna geen covers voor en nu wel. Vanwaar die ommezwaai?
Vermeersch: "Telkens als ik iets wil bijleren in de muziek, maak ik daar iets rond. Dat klinkt banaal, maar het is een veel beproefde manier. We zetten bepaalde dingen samen en we zien wel wat we er mee kunnen doen. Zo leg je ook je eigen beperkingen op. Elk nummer is uiteindelijk een eigen wereldje. Eigenlijk ben ik langs de omgekeerde weg muziek beginnen maken. Ik leerde het door het te maken, in de plaats van het te bestuderen. Ik kon op een bepaald moment dus alleen maar spelen wat ik zelf maakte. Het is pas na een tijd dat ik er aan dacht te gaan kijken hoe andere dingen in elkaar zitten, het is daarom dat ik covers ben gaan spelen. Het is gewoon leuk om te zien waarom een nummer klinkt zoals het klinkt. Wat kan er allemaal uit weggelaten worden, wat is de essentie van een nummer? Dat klinkt misschien intellectueel, maar het gebeurt altijd al spelend. Die nummers worden ook alleen maar gekozen omdat ze ons iets zeggen."

Goddeau: Wat zeggen bijvoorbeeld Duke Ellington en Frank Zappa u?
Vermeersch: "Ellington is een van mijn leraars. Het klinkt allicht raar, een leraar waar niets van op papier bestaat. Het kan niet genoeg benadrukt worden wat voor een fantastische muzikant hij was. Dan heb ik het nog niet over het feit dat hij erin geslaagd is om zijn orkest tot pakweg zijn zeventigste samen te houden. Voor mij is hij werkelijk weergaloos. Bovendien is zijn muziek met ongelooflijk veel liefde en vakmanschap gemaakt. Hij is geen idool voor mij, maar ik kan er naar blijven luisteren."
"Zappa is een ander paar mouwen. Ik heb af en toe wel eens wat last met zijn muziek, in die zin dat hij niet altijd even direct to the point komt bijvoorbeeld. Ze is eerder een geweldige stroom gebeurtenissen en dat is ook wel interessant. Eigenlijk kan je geboeid raken door een bepaalde soort muziek, zonder dat je je afvraagt of je het eigenlijk wel goed vindt of niet. Bij Zappa ben ik eerder geïnteresseerd hoe hij zijn ding georganiseerd heeft. Hij is een voorbeeld van iemand die heel zijn leven voortdurend heeft moeten blijven vechten. Zijn fanclub is ondertussen uitgebreider geworden, maar uiteindelijk is zijn renommé veel te klein voor wat hij allemaal gedaan heeft. Hij heeft heel erg moeten opboksen tegen allerlei dingen. Soms wou ik wat meer zelfvertrouwen hebben, net zoals Zappa had. Gewoon je ding doen en je werkelijk van niets iets aantrekken."