The Shins :: ''Ironie vergt een speciaal talent''

Ze hingen al een tijdje als grote belofte in de lucht. Hun Oh, Inverted World kreeg al lovende recensies, zes maanden geleden rapporteerden overzeese tegenhangers van goddeau al kwijlend over opvolger Chutes Too Narrow. Dat dit niet meer dan terecht was, kon u enkele weken geleden al lezen toen ook wij de plaat ons luisterend oor leenden. In het voorprogramma van The Stands maakten ze wat later ook nog eens een stevige live-indruk en dus doken we de catacomben van de Botanique in voor een kennismaking met frontman James Mercer.

"Geweldige melodielijnen", noteerden wij enthousiast bij het bespreken van Chutes Too Narrow, en achteraf bedachten we ook nog: "Bizarre titels". Of wat brengen titels als "Mine’s Not A High Horse" of "Fighting In A Sack" bij u voor het geestesoog? En dan is er nog het raadselachtige eerste nummer van Oh, Inverted World "Caring Is Creepy". Hoezo, James Mercer?

Mercer: "Dat was sarcastisch bedoeld. Het komt uit een conversatie die ik ooit met iemand had over hoe Amerikanen er helemaal niet mee overweg kunnen als je echt om iets geeft. Het is niet cool om passioneel om iets te geven, dat is een partykiller. Niemand wil ernstig over iets zijn. Omdat het kwetsbaarheid impliceert, ja, en daar willen mensen geen uitstaans mee. Het is onaantrekkelijk."

Goddeau: De ironische jaren negentig blijven duren in de VS?
Mercer: "Ik weet het niet. I never was there, in die ironische jaren negentig. Ik heb nooit met al dat ironisch gedoe overweg gekund. Ik hou er wel van als muzikanten gewoon eerlijk zijn over wat ze doen, en niet constant tongue in cheek. Al apprecieer ik sommige groepen die zo ironisch zijn wel. The Darkness is wel goed."

Goddeau: Ik vrees dat die te dom zijn om ironisch te zijn. Maar hun fans nemen hen wel zo op denk ik.
Mercer: "Welja: ironie is cool, maar het is mijn ding niet. Ik kan me niet neerzetten om songs te schrijven met een grappige inslag. Daar is een speciaal talent voor nodig."

Goddeau: Ondertussen zit het spel voor jullie stevig op de wagen: van Chutes Too Narrow verkochten jullie zoveel dat Nirvana niet langer Subpop’s best verkopende groep is.
Mercer: "Ja, maar het gaat dan ook over de Nirvana van voor Nevermind. We hebben gewoon in de eerste paar weken van de release meer verkocht dan Bleach. Dat is alles. Verwacht van ons geen "Smells Like Teen Spirit" overigens."
"Subpop is met zijn grunge-voorgeschiedenis inderdaad geen evident label voor onze muziek. Dat we uiteindelijk bij hen zijn getekend komt door de hulp van een paar mensen. Zo tourden we met een groepje waarvan de bandleider Zeke een klein jobje had bij het label en ook Isaac Brock van Modest Mouse hielp een handje nadat we in hun voorprogramma speelden."

Goddeau: En Napster gaf jullie om te beginnen al een duwtje in de rug?
Mercer: "Dat was nog voor we bij Subpop tekenden: we vertrokken op tour en we namen 500 zelfgebrande cdtjes mee om onderweg te verkopen. Toen we terugkwamen begon Napster net goed te draaien — ik installeerde het zelf ook want ik was wel nieuwsgierig naar dat nieuwe ding — en toen ik Shins intikte kreeg ik direct een aantal resultaten. En dat was op elk moment zo: onze muziek verspreidde zich ongelofelijk snel. Mensen deelden onze muziek. Dus tegen het moment dat we Oh, Inverted World uitbrachten waren heel wat mensen al op de hoogte van ons bestaan. Het werkte dus best goed voor ons. Toen we getekend werden, dacht Jonathan Poneman van Subpop dat we misschien twintigduizend exemplaren verkocht zouden krijgen in het eerste jaar. Het werden er 129.000. Zelfs Subpop was dus compleet verrast."