|
Goddeau: De rest van de plaat is heel wat anders. "Smalfilm" viel me bijvoorbeeld op.
Spinvis: "Dat nummer heb ik ingezongen op een maandagnacht of zo. Ik had er toen ook helemaal geen idee van dat het ooit op de radio zou komen. Het is echt in één take gedaan, met de nodige imperfecties. Dat geeft het natuurlijk een heel eigen karakter. Ik zing dat in en ga dan verder met de productie: knippen en plakken. Of ik het goed of slecht heb ingezongen valt me dan helemaal niet op. Nu merk wel dat dit of dat wat netter had gekund. Aan de andere kant is dat ook een beetje de charme ervan." Goddeau: Je teksten lijken echt als een soort stream of consciousness te zijn neergeschreven.
Spinvis: "Ik probeer ook echt de heel triviale dingen, de terloopse herinneringen te gebruiken. Niet de grote dingen, maar de bijna onopvallende dingen waar je van weet dat ze staan voor heel wat andere dingen die je misschien ook al lang vergeten bent. Dan wordt het echt een stroom van herinneringen." Goddeau: Het doet me wat denken aan "Terug naar Oegstgeest" van Jan Wolkers.
Spinvis: "Ja, dat vond ik een prachtig boek." Goddeau: Je hebt een vreemde plaat gemaakt die niet echt goed te categoriseren valt, maar je lijkt nu wel het middelpunt van een hype …
Spinvis: "Ja, die hype. Dat is mijn eigen schuld. Ik ben daar nogal naïef in geweest. Ik wilde wel een plaat uitbrengen, maar zelf niet al te aanwezig zijn. Als je een boek leest, hoef je de schrijver ook niet te kennen. Ik vroeg me af waarom je niet gewoon een plaat kon uitbrengen die eigenlijk niet meer was dan wat er uit de speakers komt. Dat was naïef van me, want blijkbaar kan dat niet. Ik zei dan dat ik niet zozeer interviews hoefde te doen, maar daardoor is het net een hype geworden. Dan worden mensen extra nieuwsgierig. Op internet kreeg je dan triomferende berichten: ‘We hebben zijn echte naam’. Dan wordt het opgeblazen en lijkt het een soort marketingtruc." Goddeau: Je bent blijkbaar al een hele tijd bezig met Spinvis: ik las dat er nummers bij zijn die al enkele jaren oud zijn.
Spinvis: "Ja, het eerste echte Spinvis-nummer was "Bagagedrager". Dat was drie jaar geleden echt af en toen besloot ik dat soort muziek Spinvis te noemen. Dat groeit ook echt. Ik kan niet zeggen wanneer ik nou precies met Spinvis begonnen ben." Goddeau: Hoe voel je je bij die hype? Je werkt enkele jaren aan liedjes en opeens zit je in Brussel voor interviews.
Spinvis: (lacht) "Ik vind het raar, maar wel leuk. Aandacht is vleiend. Ik merk wel dat als je over muziek gaat praten, je er ook over gaat nadenken en die dingen een naam gaat geven. Eigenlijk moet je die dingen geen naam geven. Muziek is iets abstract, dat mag je geen naam geven." Goddeau: Het Nederlands muziektijdschrift Oor houdt zich graag bezig met het categoriseren van muziek. Zo staat jouw CD geklasseerd onder ‘huisvlijt’.
Spinvis: "Het klinkt nogal … amateuristisch zal ik maar zeggen. In audiotechnisch opzicht is het geen meesterwerk nee. (lacht) Daar was het ook nooit om te doen. Ze bedoelen daar uiteraard mee dat ik het allemaal zelf gedaan heb, maar die term is misschien wat raar."
1 juni 2002 |
