Stijn Meuris :: ''Lawaai moet een overtuiging hebben''

Noordkaap is niet meer, maar Stijn Meuris is al een nieuwe groep aan het klaarstomen. Misschien zal die Narvik heten, misschien ook niet. "Ik heb geen grote mond, er komt alleen veel uit. En bovendien zijn wij niét commercieel." Stijn Meuris is naar eigen zeggen rustiger geworden, maar hij windt zich nog altijd makkelijk op. Aangrijpende muziek met een boodschap blijft voor hem een missie, zijn verdediging tegen vooroordelen en halve waarheden een levenstaak.

Goddeau: In "Over En Uit" zing je: ‘Ik ben gestopt met stil te zijn.’ Is dat niet een beetje vreemd voor iemand die net dan een rustpauze van zes maanden heeft ingelast?
Stijn Meuris: "Ik ben nooit stil geweest, natuurlijk. Jarenlang heb ik mij zorgen gemaakt over de hoeveelheid energie die een mens in iets kan steken. Een tijd geleden had ik het gevoel dat het minder moest. Maar dat hoeft juist niet, weet ik ondertussen. Vorig jaar nam ik zes maanden loopbaanonderbreking. Nu zijn die net afgelopen en eerlijk gezegd ben ik daar wel blij om. Ik had mij voorgenomen om andere dingen te doen. Dat is niet gelukt: er is weer heel veel te doen geweest rond de groep. De tekst was misschien voorspellend: na een half jaar ben ik gestopt met stil te zijn. Ik was vroeger voortdurend moe, maar ik begin stilaan te beseffen dat dat een natuurlijke achtergrondruis is. Die is er continu geweest vanaf Gigant in 1994. Toen al vond ik dat ik overdreven veel ijver in de groep stak. En waartoe heeft het geleid? Een galblaascrisis en constante vermoeidheid. Nochtans zou ik niet weten hoe het anders moet. Als ik in iets geloof, hoe zwaarwichtig ook, dan steek ik er tijd en moeite en een soort passie in. Dat is mijn karakter, vrees ik. Het zal nooit anders worden; ik heb me daar bij neergelegd."

Goddeau: "Ik ben heel veelzijdig geboren," zing je in "Overvolle Steden".
Meuris: "Zeer veelzijdig, maar tegelijkertijd ook met zeer beperkte middelen. Ik heb niet veel talenten. Met dat zinnetje bedoelde ik dat er wel iets is, een soort interne onrust. Ik wil daar niet in religieuze termen over praten, maar er is een soort vuur en daar kun je wel dingen mee doen. In eerste instantie schrijven. Dat is het enige wat ik eigenlijk kan: een beetje rondlopen, babbelen met de mensen en daar iets over schrijven. Of dat nu gebeurt in een journalistiek stuk, een songtekst, een column, of wat dan ook, au fond maakt dat weinig verschil."

Goddeau: Je klaagt vaak over een gebrek aan verhalen.
Meuris:"Ik ben een ontzettende muziekliefhebber, maar wat ik mis, is een soort kippenvel. Door een tekst raak ik zelden of nooit nog gepassioneerd. Tekst wordt vaak totaal naar achteren geschoven ten koste van de opwinding. Alles draait om opwindende muziek. Ik ben het er volledig mee eens dat die er moet zijn, maar niet als enige. Om een voorbeeld te geven: ik zat net in de auto en hoorde The Prodigy op de radio. Vreemd genoeg vond ik het braaf, terwijl het destijds als totaal onbraaf werd gepresenteerd. We werden zelfs geacht daar een beetje schrik voor te hebben. Ik vond het daarentegen zeer slap. Idem dito voor mijn favoriete voorbeeld van dit moment: alle Guano Apes ter wereld maken samen nog minder van hun kloten dan pakweg Neil Young met één gitaar. Als er geen verhaal is, is er ook niets. Het is natuurlijk een kwestie van persoonlijke smaak, maar ik heb graag dat er iets verteld wordt. Daarom hoef ik het er nog niet mee eens te zijn. Dat mag zelfs een banale love story zijn. Als die verteld wordt op een manier die ik goed vind, met de juiste intensiteit, dan ben ik al voor de helft mee. Eerlijk gezegd krijg ik stenen kloten van artiesten die suggereren dat ze een verhaal hebben. Tom Barman om hem niet te noemen. Ik vind dEUS een fantastische groep, maar ik voel niets. Pas op, zo zijn er nog veel andere hoor. Het enge is dat er een soort censorship opduikt. Je mag dat niet meer vinden; dat staat buiten alle discussie."