 Goddeau: De kloof tussen Amerika en Europa wordt niet alleen politiek maar ook muzikaal groter. Zij blijven ons maar overstelpen met hun nu-metal en kleuterpunk, maar Europese acts lijken er weinig voet aan de grond te krijgen.
Lee: "Ja, ook in Engeland is het zo dat we worden overspoeld met al die Amerikaanse teen-angst nonsense. Het is zo corporate, in vergelijking met de goede Amerikaanse muziek als Mercury Rev en The Flaming Lips. Daar zit het echte talent, maar in Amerika worden die gewoon genegeerd terwijl ze in Europa wel worden erkend. En om de juiste redenen. Maar het verkoopt niet in dezelfde hoeveelheden als Puddle of Mud of Nickelback." Goddeau: Jullie zijn één van de zeldzame bands die de britpop-golf overleefden én een graad van artistiek en commercieel succes konden behouden.
Oakes: "We waren er al voor die golf begon, maar werden op de hoop gesmeten bij de rest éénmaal de hype was losgebroken. Elke drie jaar ontdekt de pers wel een nieuwe scene en we bleken er altijd plots deel van uit te maken, al probeerden we ons ver van dat soort gehype te houden. En gelukkig lukte dat min of meer: we worden niet vergeten als die scene van de maand de dieperik in gaat. We voelden ons er nooit mee verbonden, met heel die britpop-hype. Het is ons ding niet om rond te hangen bij de juiste mensen, we hebben dat nooit gedaan en daardoor zinken we ook niet mee als het fout loopt." Goddeau: Sinds vorige zomer zijn we in Engeland al zowat vijfendertig keer de redding van de rock ’n roll beloofd. De Engelse pers begint een karikatuur van zichzelf te worden met haar hypes.
Oakes: "Gelukkig maar. Het hype-systeem is ten dode opgeschreven. De mensen geloven het niet meer. They just can’t be bothered." Goddeau: Op jullie website kun je de single "Positivity" gratis downloaden. Een statement?
Oakes: "Het was elders al verkrijgbaar op het internet, dus konden we het evengoed zelf doen." Goddeau: Wat denk je van de mp3-toestanden?
Oakes: "Het is er en je kunt er weinig meer tegen doen. Heel A new Morning is al op het internet te vinden. Het is ergens in één van jullie buurlanden gelekt. En toch ontmoet je soms goede mensen: gisteren sprak ik met een fan en ik veronderstelde dat hij het album wel al zou gedownload hebben, maar neen: hij weigert. Hij wacht plichtsbewust tot de cd uit is."
Lee: "Ik denk dat het goed is dat mensen in contact kunnen komen met zoveel goeie muziek. Er is op dit moment een evenwicht tussen de mensen die het zelf overnemen en doen wat ze willen doen en de grote platenfirma’s die de boel dicteren. Zeker omdat de prijzen voor cd’s erg hoog zijn. In Engeland zijn ze het hoogst van de wereld."
"Het kan de industrie dwingen om creatiever uit de hoek te komen in de manier waarop ze omgaan met muziek. Over het algemeen is de industrie nu eenmaal een geldzuchtige, kapitalistische industrie waar alles in consumentvriendelijke hokjes wordt geduwd."
Oakes: "Voor ons maakt het niet echt uit. Wij maken sowieso geen winst op onze cd-verkoop. Het geld komt bij ons van het toeren. Dus als het internet ervoor zorgt dat meer mensen onze platen horen, is dat goed."
17 september 2002 |
