of Montreal :: ''Zwaarmoedige muziek maken, is geen optie voor mij''

goddeau: Je zingt niet alleen tot jezelf, maar voert ook tal van personages op. Nooit klachten gehad over een schending van de privacy?
Barnes: "Soms flippen mensen als ze vermoeden dat een bepaalde passage in een nummer over hen zou kunnen gaan, maar als artiest vind ik dat ik niet anders kan dan over mijn eigen leven te schrijven. Over mijn eigen ervaringen heb ik het meeste te vertellen en ik wil in mijn muziek geen muur optrekken tussen mijn privéleven en mijn bezigheden als muzikant. The two must go hand in hand, you know."

goddeau: Zie je zingen in een band dan niet als een soort van theaterrol? Ben je niet in character als je hyperkinetisch op het podium staat?
Barnes: "I think so. In het dagelijkse leven ben ik niet bijzonder exhibitionistisch, wat ik in m’n teksten soms wel ben. Thuis word ik graag met rust gelaten, of als ik bijvoorbeeld zelf naar een concert ga, kan ik ervan genieten om in de massa op te gaan."
"Maar als ik op een podium sta, dan wil ik opvallen. Dan ben ik een pauw die al z’n veren uitspreidt. Mijn houding op het podium congrueert met mijn manier van muziek maken. Op het podium moet je niet in een hoekje kruipen en verlegen zijn, vind ik. Je moet je bewust zijn van al die mensen die naar je kijken en die je moet zien te entertainen. Op het podium beleef ik in die zin echt wel mijn freak out"

goddeau: Is er ondanks het schizofrene en het zwaarmoedige toch ook geen bijzondere plaats voor humor weggelegd in je muziek?
Barnes: "Definitely. Humor heeft me er al op meerdere momenten in mijn leven van weerhouden om zelfmoord te plegen. Humor is enorm belangrijk en herinnert me er op tijd en stond aan dat ik mezelf en mijn bezigheden niet te serieus mag nemen. Zelfs als ik helemaal op de bodem zit, dwing ik mezelf tot het besef dat zo zitten kniezen het in the end allemaal niet waard is. Yeah, things are bad, ugly and evil and you can’t get out of it, maar er zijn zoveel mensen die het in nog zoveel zwaardere omstandigheden moeten zien te rooien. Humor en relativeringsvermogen kunnen op zulke momenten enorm belangrijk zijn en die humor sijpelt dan ook wel eens door in de muziek."

goddeau: Het artwork voor jullie cd’s en het visuele aspect van jullie shows lijken heel belangrijk. Wie houdt zich daarmee bezig?
Barnes: "Mijn broer. Hij is zowat de choreograaf van de band. Onze shows moeten echte spektakels zijn en er kruipt aardig wat tijd in om dat allemaal op poten te zetten. Hissing Fauna werd uitgegeven in digipack met een waaier aan felle kleuren op een inktzwarte achtergrond. Dat was ook een soort visuele reflectie van de muziek en de teksten op dat album, met de uptempo muziek en de zwartgallige teksten."

goddeau: Kan je je vinden in een omschrijving van of Montreal als een psychedelisch antwoord op Scissor Sisters?
Barnes: "Nee, die omschrijving zou de band tekort doen. Noem ons dan maar een discoversie van Sun Ra."

goddeau: Mocht je, ten slotte, een relatie hebben gehad met een meisje uit pakweg Massachusetts. Heette je band dan …
Barnes: "of Massachusetts? Maybe. Na tien jaar of Montreal heeft die naam niet echt meer een betekenis voor mij. Hij is vanzelfsprekend geworden, zoals ik het vanzelfsprekend vind dat ik Kevin heet. Mensen blijven me vragen waarom ik de band deze naam heb gegeven, maar ik ben het bij wijze van spreken zelf al bijna vergeten. Het is maar een naam, ik geef er niet zoveel om."