Venus :: ''Vlamingen zijn veel chauvinistischer dan Fransen''

Dat we in Vlaanderen verzuimen af en toe eens over de taalgrens te kijken is al langer geweten, maar daar zouden we beter iets aan doen. Onder het motto "beter een goede buur dan een verre vriend" zochten we de Waalse sensatie Venus op.

Het moet van Macchiavel geleden zijn dat een Waalse — correctie: Brusselse — groep nog eens naam maakte in ons landsgedeelte. Venus is echter al langer dan vandaag bezig en maakt vooral bezuiden België furore. Dat hun drummer Thomas Van Cottom zonder hi-hat speelt, maakt hem trouwens enig in zijn soort. Het is niet de enige radicale keuze die de groep maakte.

Goddeau: Naar verluidt zijn jullie vooral Big in Italy. Hoe hebben jullie dat geflikt?
Thomas Van Cottom: "Drie jaar geleden deden we een eerste toer in Frankrijk waar we een Italiaanse groep, Scisma, leerden kennen. We kwamen goed overeen en zo zijn we in Italië terechtgekomen. Zo groot zijn we daar echter niet hoor. Frankrijk is het land waar we het best verkopen. We treden daar ook dikwijls op en we worden heel warm onthaald. We hebben op een festival gespeeld, Le Printemps de Bourges, waar wij de hoofdact waren met onder ons Soulwax en Arid."
"Wij gingen daar naartoe in een gehuurde camionette. Soulwax en Arid waren daar met een grote toerbus en elk vier roadies. Dat moet hen een fortuin gekost hebben, voorgeschoten door de platenfirma. Een artiest moet er volgens mij toch serieus over nadenken of hij dat wil of niet. Het was wel een grappig zicht op die parking: je had twee grote toerbussen en daartussen het camionettetje van headliners Venus. Wij hebben zelfs geen roadies, we vervoeren zelf onze instrumenten. Als wij toekomen, zet ik op mijn gemak zelf mijn drumstel ineen. Het is het verschil tussen star en geen star. Dat stargehalte lokt natuurlijk volk. Als sterren arriveren krijg je direct gegil, dat hebben wij niet. Wij hebben geen star quality."

Goddeau: In Vlaanderen loopt het niet zo goed hoewel jullie deze zomer toch enige airplay kregen op Studio Brussel en de affiche van Rock Werchter haalden. Is Venus misschien een typisch Romaanse groep?
Van Cottom: "Daar moeten jullie over oordelen. Het laat mij eigenlijk koud wat we doen in Vlaanderen. Toen we op Dranouter speelden, stonden we op de affiche aangekondigd als een Waalse groep. Dat is iets typisch Nederlandstalig: we zijn niet eens Waals, we zijn Brussels. Eerlijk gezegd begrijp ik niet goed waarom Venus niets doet in Vlaanderen. Jullie Vlamingen hebben van jullie cultuur echt dé cultuur gemaakt. Het idee dat de Vlaamse cultuur de interessantste ter wereld is, wordt in de media ook heel erg gepushed. Nu, dat is niet fout. Ik ben heel erg geïnteresseerd in dans, muziek en theater en veel goede artiesten zijn Nederlandstalig. In Vlaanderen kan het echter zo zijn dat Das Pop meer platen gaat verkopen dan Radiohead omdat het publiek door de pers heel erg is overtuigd van het belang van de eigen groepen."
"Op dat gebied zijn de Vlamingen chauvinistisch à mort, erger dan de Fransen wat mij betreft. Het is een soort van conservatisme en wekt de indruk dat alles wat België doet, uit Vlaanderen komt. In Vlaanderen zijn ook veel goede groepen zodat je een keuze moet maken. Venus, als Brusselse groep, is dan geen prioriteit."

Goddeau: Een heel belangrijk aspect van Venus is de radicale keuze om enkel akoestische instrumenten te gebruiken. Zit daar een idee achter?
Van Cottom: "Voor mij is het een kwestie van evenwicht. In het begin repeteerden we met een elektrische gitaar, maar we gaven er ons al snel rekening van dat die muzikaal niet op zijn plaats zat. Het was belangrijk voor de homogeniteit van de nummers dat ze enkel met akoestische instrumenten werden gespeeld. Dat maakt ook deel uit van mijn persoonlijke zoektocht. We hebben allemaal al in andere bandjes gespeeld en we waren een beetje uitgekeken op de archetypes van de rock: als je een krachtiger refrein wil, gebruik je de distortion en dat soort regels. Rock is een soort van dwangbuis geworden. We hebben geprobeerd de kracht van rock op een andere manier te krijgen. Niet om anders te zijn maar omdat het voor ons belangrijk is."
"Daarenboven is de combinatie contrabas, viool, gitaar en slagwerk interessant omdat ze de mogelijkheid schept in duo’s te werken: de instrumenten waar de snaren aangestreken worden tegenover de snaarinstrumenten die aangeslagen worden. Zo kan je de dingen helemaal anders benaderen."
"Dat ik bijvoorbeeld geen hi-hat gebruik is ook gewoon een uitvloeisel van mijn poging om muziek als een artistiek project te zien, als een manier om het eens van de andere kant te bekijken. Toen ik als tiener slagwerk begon te leren trok ik elke maand een ander onderdeel van mijn drum weg. Eerst de grote trom — dus werken met alles behalve die grote trom — de maand daarna een ander onderdeel, enzovoort. Het stelde mij in staat mijn instrument op een heel andere manier te benaderen. Het is niet het verschil dat me interesseert, maar het feit dat ik zo kan uitdrukken wat ik wil."