Zita Swoon :: ''Allei: wilde gij shaken of wilde gij nie shaken?'' |
|
|
|||
|
Het ging Zita Swoon vorig jaar weer voor de wind. Niet alleen scoorden ze met "The Bananaqueen" zo mogelijk nog een grotere hit dan met "Disco" — en bekroonden ze dat met een sterk concert op Rock Werchter — in de herfst gingen ze ook op veroveringstocht in de Belgische binnenlanden. ![]() Eupen-Charleroi-Koksijde-Bilzen… het is niet bepaald New York-London-Paris-Munich. Maar ook in die provinciesteden houdt iedereen van popmuziek. "Tom Waits izz Belgian," riep een onverlaat in Charleroi zelfs tijdens de outro van "Ricochet". Vreemd. Wij dachten altijd dat Tom Waits over de grote plas in een houten schuur woonde. Stef Kamil Carlens heeft er duidelijk geen zin in, merken we als we de kleedkamer binnenstappen. Hij wil wel een inspanning doen maar onze eerste vraag is duidelijk niet van dien aard om zijn interesse te wekken. Daar ging ons plan om aan de hand van dat antwoord een gesprek aan te knopen dat zou afwijken van de platgetreden paden. Van dan af werd elke vraag, hoe clichématig ook, een mislukte poging om een gesprek te starten. Af en toe zag het er naar uit dat het kon lukken, even vaak zorgde een kritische vraag ervoor dat alles weer instortte. Goddeau: Kun je afgelopen jaar eens samenvatten in vijf momenten? Goddeau: Proficiat. Heeft dat een grote invloed gehad? Goddeau: Heb je het gevoel dat je geëvolueerd bent sinds je met A Beatband (de voorloper van Moondog Jr.) begon? Goddeau: Twee keer. Vind je dat een goed boek? Goddeau: Kijk je uit naar de film? Goddeau: Neen, bestaat daar een tekenfilm van? Goddeau: Je weet met andere woorden niet hoe het afloopt? 1 januari 2002 |
Meer Zita Swoon
Meer interviews
Meer op Goddeau.com
|
||


