Zornik :: ''Ik hou geen rekening met kritiek''

Na het opnemen van One-Armed Bandit in het zonnige Malta, lijkt Koen Buyse een herboren man. Geen sporen van liefdesverdriet meer, geen spatje stress zichtbaar. Zornik’s frontman komt glimlachend en kwiek binnengewandeld. Een fles fruitsap in zijn hand wijst op de nieuwe gezondheidsdrang van de Limburger.

Terwijl we de komst van Koen Buyse afwachtten, speelde in de wachtruimte bij EMI "Denis" van Blondie. Een openingsvraag is gauw gevonden: lijdt zornik zelf niet een beetje aan het Blondie-syndroom?Voor de buitenwereld is Koen Buyse Zornik. Is dat niet lastig voor de andere bandleden?

Goddeau: EMI heeft je laten werken met Phil Vinall (o.a. Das Pop en Placebo) , een grote producer en de plaat laten masteren in de Abbey Road-studio’s. Ik hoop dat je goed presteert onder druk.
Buyse: "Op dit moment kunnen we toch niet zoveel meer doen. Of het nu goed of fout loopt, het is uit onze handen. Het enige dat ons nog rest is zo goed mogelijk optreden en hard werken. Voor de rest is het geheel aan de platenfirma om de plaat met marketing en promotie zo goed mogelijk te lanceren. Eigenlijk hebben we nooit echt druk gevoeld, we doen gewoon wat we zelf goed vinden."

Goddeau: Zijn er internationale plannen met deze plaat?
Buyse: "Er zijn zeker plannen. De vorige plaat is in een groot aantal Europese landen uitgebracht en deze keer gaan we hetzelfde doen, maar dan iets professioneler: we spelen niet in het buitenland voor het album er goed en wel gelanceerd is. We richten ons op Nederland, Noorwegen, Zweden, Finland, Denemarken, Duitsland, Zwitserland en Oostenrijk. Laten we wel eerst beginnen met België. Voor de rest is er nog tijd. Als de gelegenheid zich voordoet, willen we ook weer een aantal voorprogramma’s spelen. Geen losse, eenmalige voorprogramma’s voor een grote groep. Dat wordt namelijk amper betaald, dus is het financieel niet interessant. We willen een langere tour gaan doen in het voorprogramma van een groep. Als je zes weken kan gaan toeren, is dat al heel mooi."

Goddeau: Leer je dan ook iets bij van die grotere bands?
Buyse: "Je leert sowieso als je on the road bent. Vooral dan. Als dat dan nog eens met een groep zoals Muse is des te meer. Als muzikanten steken we er niet zoveel van op, het zijn vooral technische zaken. Hoe zij hun kabels leggen bijvoorbeeld of hoe ze hun pedaaltjes gebruiken. Ook onze crew leert bij. Als zij zien hoe anderen het inladen van het materiaal aanpakken, ontdekken ze hoe ze het zelf veel sneller kunnen doen. Het lijken misschien domme dingen, maar het helpt wel allemaal."