LynX anno 02 :: Folk 'n Roll

"Het oorspronkelijke idee was om er ook een percussionist bij te halen. Djamel heeft een erg goede percussionist en die zou als een soort link werken door zowel op de nummers van Djamel als op die van mij te spelen. ‘We zullen dan wel zien,’ dachten we en toen kwam het gesprek op Steven. Dat was natuurlijk een goed idee, want Steven is iemand die open staat voor avontuur. Een telefoontje was rap gebeurd " aangezien ik hem goed ken " en vier dagen later zaten we in het repetiehok."

Top of the bill was het folkorkest Olla Vogala, dat voor de gelegenheid enkele gasten had meegebracht. Blikvanger daarbij was natuurlijk Flip Kowlier die het podium opstapte met een lakoniek "folk ’n roll!". Samen met de muzikanten en zijn toetsenist Peter Lessage bracht hij enkele nummers van Ocharme ik. Leuk, maar weinig vernieuwend. Dan waren de gastoptredens van Gabriel Jacob en Djamel interessanter. Als zij meezongen ontstond er wel een gevoel van wederkerigheid dat bij Kowlier ontbrak. Het was niet Olla Vogala die Jacob of Djamel begeleidde, er werd samen iets gecreëerd.

Kowlier geeft toe dat hij een aanvankelijk scepticisme moest overwinnen: "Ik ben niet zo’n voorstander van crossovers. Ooit speelde ik wel in een crossovergroep, maar toch: ik heb het daar wel mee gehad. Maar waarom niet eigenlijk, voor LynX? Omdat ik wist dat het met Olla Vogala geen voor de hand liggende vermenging zou zijn wilde ik wel. Het mocht vooral niet te evident zijn."

Ook dag twee kreeg zijn opwarmer. Hoewel de countryliedjes van Chitlin’ Fooks best wel aardig overkwamen, bleef de aangekondigde samenwerking met Mauro toch wel erg ondermaats. Pawlowski wandelde weliswaar op de minst pretentieuze wijze het podium op, zijn bijdragen waren even low profile. Een speciaal op bestelling geschreven nummer, een Dylan Cover en verder wat kleurloze begeleiding van de groep: hoe kwam de organisatie er trouwens op om Chitlin’ Fooks aan de Limburger te koppelen?

Pascal Deweze: "Carol (van Dijck, vroegere zangeres van Betty Serveert, mvs) en ik komen uit onze harde gitaren-periode en ook Mauro is met zijn soloplaat iets meer rootsy geworden. Misschien dat de organisatoren daarom dachten ons eens te laten samenwerken? We zitten nog altijd in onze gitaarperiode, alleen staan de distortionpedalen nu af. Omdat je je dan minder kunt verbergen. Zo speelden we vaak voor elkaar in onze woonkamer. Waarom we country zijn gaan maken? Omdat we die muziek graag horen. Het zijn gewoon liedjes, om het maar met een stom woord te zeggen."

Mauro vindt LynX in elk geval een interessant idee: "Iemand moet een samenwerking forceren. Waarom niet? Het ergste wat je kan gebeuren is dat het publiek je uitjouwt. Een mens moet op zijn bek durven gaan." Wat hij ervan vindt om in een snoepdoos als de Leuvense stadsschouwburg op te treden? "Als ik kan kiezen, verkies ik toch een tent in Wallonië. Waarom? Omdat daar iets inspirerends in de lucht hangt. Dat het publiek stilzit, vind ik niet erg, maar ik vind het wat ongepast voor rock."