FESTIVALPARCOURS: Roadburn 2009 :: Uit z'n voegen gebarsten

Goddeau’s Gouden Negen

Motorpsycho: De voorbije vijftien jaar profileerde het Noorse trio zich als een van de beste bands van Europa, met een aaneenrijging van boeiende albums en een knoert van een livereputatie. De band zal tweeëneenhalf uur (!) spelen en het staat nu al vast dat het een hoogtepunt wordt.

Orange Goblin: Lomp, boertig en loeihard. Deels stonerrock, deels NWOBHM-tribuut. Aangevoerd door een halve Viking staat deze band steeds garant voor een spervuur van voze riffs en een rock-’n-roll-show zonder weerga.

Zu: Vreemde eend in de bijt. Sinds de release van Carboniferous bezig aan een bescheiden opmars als een van de opmerkelijkste bands uit het hardere genre. Liet een verpletterende indruk na op het Sonic City-festival en zal ongetwijfeld volk bekeren in Tilburg.

Saint Vitus: De oudjes van dienst. Was zo’n drie decennia geleden (in volle punkperiode!) een van de eerste bands die de nalatenschap van Black Sabbath durfden herwaarderen. Bleef jarenlang een cultband en krijgt alsnog een eerbetoon van de jonge garde.

Steve Von Till: Zanger/gitarist bij onheilsprofeten Neurosis en leverancier van een van de beste herfstplaten van 2008 met A Grave Is A Grim Horse. Net als z’n kompaan Scott Kelly zal hij zorgen voor een verademing die er eigenlijk geen is. Ook zonder elektrische stormen blijft Roadburn heavy.

Atomic Bitchwax: Zowat het puurste wat er te rapen valt naast Orange Goblin. Staan die laatste, de lallende Britten, met een been in de eighties, dan zoekt het Amerikaanse Atomic Bitchwax het meer in de seventies, met verschroeiende, bluesy turborock.

Eugene S. Robinson: Frontman van Oxbow, voormalig vechtkampioen, journalist en schrijver Robinson komt een spoken word show doen. Die zal voornamelijk inpikken op z’n boek Fight en zal ongetwijfeld een oplawaai van formaat zijn. Wie de man ooit aan het werk zag, weet wat te verwachten.

Zeni Geva: Ze horen het misschien niet graag, maar die Jappen maken overal een zootje van en Zeni Geva gaat met z’n combinatie van furie, experiment en vakmanschap ongetwijfeld nog een stapje verder dan de concurrentie.

Neurosis: Hoe kan het ook anders? We worden er nog altijd niet goed van als we nog maar aan hun passage van 2007 denken. De meest heavy band ter wereld is er een die normaal niet teleurstelt.