Magic Arm :: Make Lists Do Something

Magic Arm, het eenmansproject van ene Marc Rigelsford uit Manchester, zou het muzikale landschap dit jaar met een boost originele folktronica opluisteren. Allemaal goed en wel, maar dan zal de man toch met iets straffers dan Make Lists Do Something uit de hoek moeten komen.

Magic Arm moet het voorlopig vooral van zijn thuisbasis in de UK hebben. Daar werden zijn twee vorige EP’s Outdoor Games (2007) en Bootsy Bootsy (2009) zeer goed door de pers gesmaakt. Dat kan niet missen, want op beide proevertjes weet Rigelsford zich als een getalenteerde, doch eigenzinnige knoppentroubadour te laten gelden. Ruw langs de kantjes, dat wel, maar wat verwacht je van een debuterende autodidact? Make Lists Do Something, waarop meerdere nummers uit beide EP’s te horen zijn, zou nu ook het vasteland ervan moeten overtuigen dat Magic Arms elektronisch-akoestische lappendeken boeiend en relevant is. Alleen is Rigelsfords eerste full-album niet langer ruw langs de kantjes, het is simpelweg slordig.

Hoewel de man ook hier nog aanstekelijke en charmante melodieën creëert, weet hij ze — of zichzelf — maar zelden in toom te houden. Straffe hooks verzuipen als het ware in zwakke vocals en "farty electronic squelches" — het kan niet beter verwoord — en hoewel Rigelsford zich vooral als een elektronische songsmid profileert, mocht heel wat elektronica hier best achterwege worden gelaten. Zo is "Move Out" een mateloos irritante en ondoordachte opeenhoping van bleeps en farts en gaat "People Need Order" ondanks een verfrissende bridge door het aanhoudende gezoem onderuit.

Gelukkig gooit Rigelsford zijn instrumentarium en cataloog aan effecten niet constant tot ontploffens toe in de snelkookpan. Soms zit er, jawel, een lijn in. Het melancholische "Outdoor Games" houdt zo een mooie balans tussen de akoestiek van piano en gitaar en de elektronische onderlaag. Zelfs al neigt de controle aan het einde weer zoek te raken; "Outdoor Games" is het eerste nummer op Make Lists Do Something dat meer dan een mja of een bedenkelijk hmm verdient. Uiteindelijk weet Magic Arm ook met "Six Cold Feet Of Ground", een zeer geslaagde eigentijdse herwerking van een oude Leroy Carr bluesklassieker, en het beklemmende "Slates On A Roof" een overwegend positieve reactie uit te lokken.

Toch is geen enkel nummer over de volledige lijn sterk genoeg om te verbergen dat Make Lists Do Something lijdt onder een gebrek aan consequentie en detaillering. Niet dat experimenten en vreemde kronkels meteen de kop ingedrukt moeten worden, integendeel, op een plaat als deze horen die strak, en vooral overtuigend, uitgewerkt te zijn. Waar het spannend hoort te zijn, is Make Lists Do Something echter nog al te vaak irritant of in een enkel geval, slaapverwekkend.