Tori Amos :: ''Kracht krijg je door veel van jezelf te geven, niet door veel te nemen''

Tori Amos :: ''Kracht krijg je door veel van jezelf te geven, niet door veel te nemen''  
Print
    
Pagina 1 2

Op haar 45ste is het nog steeds overduidelijk dat Tori Amos verre van in het reine is met de demonen en grote vraagtekens uit haar verleden. Ze heeft ze wel onder controle, maar nog niet volledig verbannen en eigenlijk hoeft dat ook helemaal niet, want het levert nog altijd boeiend songmateriaal op.

Image

Niet dat de bekende domineesdochter over de hele lijn even sterk uit de hoek komt op haar nieuwe cd Abnormally Attracted To Sin, maar vaak schopt ze de bal recht in het kruis van de goegemeente en etaleert ze zich, volledig naar analogie met de titel, als een volbloed zondares die we maar al te graag eens op de thee zouden krijgen op een uitgeregende zondagmiddag. Voor een goed gesprek natuurlijk.

Ook de hoes van haar tiende plaat kadert volledig in het teken van de zoete zonde. Zwoel en verleidelijk kijkt ze recht in de ogen van de potentiële koper terwijl ze in haar ene hand een oogmasker vasthoudt. Tori Amos is nooit één bepaalde Tori Amos geweest. Er zitten verschillende vrouwen in haar lichaam en die mogen best even een stapje in de wereld zetten als de context erom vraagt. En ook hier zie je verder in het boekje een Tori in verschillende gedaantes: de verlegen vrouw, de dominatrix of meesteres, het kleine meisje, de spionne, de femme fatale … Net als op Strange Little Girls of American Doll Posse ondergaat ze de ene gedaanteverandering na de andere, maar tegelijkertijd blijft ze wel met beide voeten op de grond.

Amos: "Ik kan me in verschillende gedaantes verliezen, maar ik gebruik die gedaantes wel om bepaalde zaken grondig te kunnen analyseren. En wat ik via hen leer kan ik dan weer toepassen op de Tori Amos die in het dagelijkse bestaan componiste, echtgenote en moeder van een dochter is. Ik vind het noodzakelijk dat ik op een gegeven moment als het ware uit mezelf kan treden en (lachend) dat kan best zonder enige vorm van exorcisme."
goddeau: Begrijpelijk, want de katholieke kerk is niet bepaald je beste vriend.
Amos: "De katholieke kerk zou net als zoveel andere godsdiensten een zeer mooi instituut geweest kunnen zijn en nog steeds zijn, maar de geschiedenis heeft ons geleerd dat het vooral een instrument van onderdrukking is geweest. En eigenlijk is het dat nog steeds. Het is en blijft een door mannen gedomineerd clubje waarin de ene al wat fanatieker dan de andere is."
goddeau: Die dan bovendien ook nog eens hun seksualiteit moeten onderdrukken terwijl ze diep van binnen ook Abnormally Attracted To Sin zullen zijn.
Amos: "Dat denk ik ook. Het is sowieso een bijzonder onnatuurlijke situatie waarin ze verkeren en dat kan alleen maar tot de nodige frustraties leiden. Heel wat songs op deze cd verwijzen ook naar de kerk en de manier waarop een slaafse volgzaamheid als het hoogste goed ingeschat wordt. Het aannemen van bepaalde dogma’s, geen vragen stellen en alles onderdrukken, de vrije geest onderdrukken, de universele liefde tussen de mensen prediken maar ondertussen keiharde regels en sancties opleggen voor wie ook maar een teken van afvalligheid laat blijken. Het is zo’n verziekte toestand die dan weer uitzonderlijk boeiend songmateriaal kan opleveren. (lachend) Misschien moet ik ze wel dankbaar zijn."

goddeau: Abnormally Attracted To Sin verhaalt naar goede gewoonte over seksualiteit en over de economische, religieuze, spirituele en politieke krachten die het leven van de moderne mens beïnvloeden. Je weet dat allemaal vanuit een zeer persoonlijk en vrouwelijk perspectief te brengen, maar tegelijkertijd slaag je er ook in een universele boodschap in je teksten te steken. Daar let je waarschijnlijk erg hard op, niet?
Amos: "Zeer zeker, want anders zou het gewoon een zielige egotrip worden van een om aandacht smekende artieste. Ik vertrek vanuit zaken die ik dagelijks beleef, vanuit mijn bedenkingen over de wereld en daar schrijf ik over. Maar tegelijkertijd waak ik er dan wel sterk over dat alles toegankelijk genoeg blijft voor een breder publiek en dan hoef je niet af te komen met hermetische teksten die enkel door literatuurprofessoren kunnen worden ontrafeld. Ik geef de dingen liever een naam en zeg waar het op staat. Frontaal in je gezicht maar wel artistiek verantwoord. En dan is het eens te meer een leuk en sterk gegeven om je te bedienen van bepaalde personages. Je kan de zaken uitvergroten om daarna tot de kern terug te keren."

goddeau: Je moet er als luisteraar wel voor werken.
Amos: "En dat is maar goed ook. Ik maak geen wegwerpsongs met een levenscyclus van enkele weken op de radio. Je werkt als artiest altijd voor de eeuwigheid, daar moet je in geloven want anders heeft het geen nut om er de mensen mee lastig te vallen."



Dirk Fryns
17 June 2009


Meer op Goddeau.com
goddeau.com
goddeau.com