Luid, luider, luidst: hoe de strijd om uw aandacht de laatste Metallica onbeluisterbaar maakte

Californication van Red Hot Chilli Peppers is een mooi voorbeeld van hoe ondraaglijk een te luid gemixte plaat kan worden. "Zien we hier een bepaalde overeenkomst met de laatste Metallica?", vraagt Cox zich retorisch af. Klopt: in beide gevallen zat Rick Rubin achter de knoppen. "Ik vind het raar dat multimulionairs als Metallica zich daar aan laten vangen. Het sterkste van al is dat Ted Jensen, die Death Magnetic gemastered heeft, zich distantieert van die plaat. Waar zijn we mee bezig dan? Mag een plaat niet meer gewoon mooi klinken? Bij alle producties die ik doe wil ik dat het geluid mooi klinkt. Het gebeurt zo vaak dat ik me bij fijne muziek moet afvragen waarom het als bagger klinkt."

"Nochtans is het een mythe dat je nummer anders stiller klinkt op de radio", stelt Cox. "Bij de radio worden alle nummers immers sowieso nog eens gecomprimeerd en gelimit om te zorgen dat alle muziek wat op het zelfde niveau zit." "Garbage in, is garbage out", vult radiospecialist Peter Van Beusekom aan: "wie een plaat aflevert die lelijk overstuurd klinkt zal er na die radiocompressie niet beter op gaan klinken." Cox: "Laat die ruimte toch in je eigen mastering zodat de radio nog wat kan comprimeren. Je zult zien dat je dan wel luider klinkt op de radio. Dan is er immers ruimte voor die FM-compressie om te werken. Het is echt complete onzin."

Rest de vraag: is er nog een weg terug? Krijgen we ooit opnieuw platen die zo loepzuiver en mooi klinken als ze in de jaren zeventig deden? "Natuurlijk", vindt Cox: "mensen kunnen dat niet blijven volhouden, dat geschreeuw en geroep -- want dat is het -- van muziek. Ik vind het een verademing als er op radio iets komt dat ademt. Eigenlijk zou men bij de radio vlakaf moeten zeggen dat ze overgecomprimeerde dingen niet willen draaien. Gewoon omdat het niet goed klinkt."

Maar het ziet er niet naar uit dat die stap snel gezet zal worden. "Natuurlijk hebben wij wel even de wenkbrauwen gefronst bij de nieuwe Metallica: toen de singleversie hier binnen viel, dacht ik zelfs dat het om een onafgewerkte versie ging. Zo slecht klonk het", zegt muzieksamensteller Luc Tirez. "Maar als Metallica wil dat het zo klinkt, dan zullen we het zo maar draaien. Dat is nu eenmaal artistieke vrijheid, veronderstel ik. Nu, die nieuwe Metallica is niet zo vaak gespeeld, maar dat heeft er meer mee te maken dat we het geen goed nummer vinden. "One More Time" van Daft Punk vonden we ook overgecomprimeerd, maar toch draaien we dat nog regelmatig want het is een sterk nummer."

"Ik kan gewoon niet meer in één zit een hele cd beluisteren", zegt Kevorkian. "Maar dat vindt niemand erg; want het is toch de bedoeling dat mensen tegenwoordig aparte songs downloaden. Daarom slachtofferen platenlabels de geluidskwaliteit. Ze willen ten allen prijze dat hun product er uit springt. Het is tijd dat iemand deze onzin een halt toeroept." "Ach ja", besluit Cox, "hoe interessant de discussie ook is, een goed nummer blijft een goed nummer. Dat help je niet naar de kloten met een slechte mastering. En omgekeerd maak je van een kutnummer niets beters. Laten we dat vooral toch in gedachten houden."