WERCHTER: Jasper Erkens :: ''Zestien en op Werchter staan: dat neemt niemand me af''

Van oma’s die in zijn bolle wangen willen knijpen tot tienermeisjes die gillend achter zijn krullenkop aanhollen. Singer-songwriter Jasper Erkens heeft moeiteloos ieders hart ingepalmd. Op vier juli staat de jonge knaap op Rock Werchter.

Het was op Humo’s Rock Rally dat Jasper Erkens jury en publiek voor het eerst wist te overtuigen van zijn kunnen met zijn pakkende cover van Gnarls Barkley’s “Crazy”. Vanaf dan ging de bal aan het rollen. Aanvankelijk had hij nochtans weinig zin om aan de wedstrijd mee te doen.

“Ik wist dat de jury van Humo’s Rock Rolly hard was en ik vreesde dat ik neergehaald zou worden en teleurgesteld zou zijn. Tweede worden en de publieksprijs krijgen, dat had ik in de verste verte niet verwacht. Dat klinkt misschien cliché, maar ik stond op het moment van de bekendmaking klaar om de andere deelnemers te feliciteren. Vooral bij de publieksprijs dacht ik dat ik geen schijn van kans maakte, omdat alle andere deelnemers bands waren en iedereen zijn familie en vrienden optrommelt om te stemmen. Ik was dus ongelooflijk blij en verrast.”

Niet veel later vroeg Studio Brussel hem om een bijdrage te leveren op een compilatie cd met uiteenlopende covers gebracht door Belgische artiesten. Zijn cover van “Crazy” groeide uiteindelijk uit tot een succesvolle single die tot in het buitenland geprezen werd. Met The Brighter Story leverde hij ook een puik debuutalbum af dat alle vooroordelen van de tafel veegde om plaats te maken voor lofuitingen. Als dat nog niet genoeg was, plaatste Herman Shuermans hem prompt op Werchter tussen grootheden als Kate Perry en Grace Jones.

goddeau: Op je zestiende je eerste plaat uitbrengen en dermate veel lof krijgen dat het haast zoeken is naar een slechte recensie. Dat moet je ongetwijfeld blij maken.
Jasper Erkens: “Zeker en vast. Dat voelt heel fijn. De verwachtingen na Humo’s Rock Rally en de single “Crazy” lagen vrij hoog. Veel mensen keken uit naar mijn debuutalbum. Zoiets is niet vanzelfsprekend en zet een zekere druk op de ketel. Je hebt weinig ervaring en er geen kijk op hoe alles zal lopen. De stress om het goed te doen was er, maar ik was niet bang dat ik een slechte plaat ging maken, ik hoopte gewoon om aan de verwachtingen van de mensen te voldoen en dat is gelukt, denk ik.”

goddeau: Zagen jouw ouders onmiddellijk potentieel in jou of hadden ze twijfels?
Erkens: “Mijn ouders hebben altijd heel hard in mij geloofd. Mijn vader ging overal waar hij kwam onmiddellijk een babbel slaan met mensen waarvan hij dacht dat ze mij misschien verder konden helpen. Als we nu nog eens luisteren naar hoe ik toen speelde, zegt hij zelf: “Hoe heb ik ooit kunnen denken dat jij het zou maken?” (lacht) Eigen kind, schoon kind waarschijnlijk, maar het feit dat zij mij altijd zo hard gesteund hebben, gaf mij de moed om ermee verder te doen. Het gaf me het gevoel dat ik goed bezig was. Dat heb je nodig.”

goddeau: Voelt jouw broer zich niet verwaarloosd nu alle aandacht op jou gericht is?
Erkens: “Nee, integendeel. Hij gunt mij dat volledig. Voor hem is het ook plezant, hij kan altijd gratis mee naar festivals. Zelf is hij niet echt met muziek bezig. Hij speelt een klein beetje piano, maar dat zijn vaak dingen die ik hem geleerd heb. Van de gitaar blijft hij weg. Ik denk dat hij schrik heeft dat hij minder goed zal zijn dan ik. Soms zit hij alleen thuis als mijn ouders met mij mee zijn naar een optreden, maar ook dat vindt hij niet erg. Hij is heel zelfstandig en hij kan dat allemaal goed accepteren. Ik denk dat ik in zijn plaats het daar veel moeilijker mee zou hebben.”