PUKKELPOP: Passion Pit :: ''Dansmuziek komt uit de Verenigde Staten; niet alles is Brits''

Na de vooruitgestuurde ep Chunk Of Change brengt Passion Pit met Manners een popplaat die retro en futuristisch tegelijk klinkt. De falsettostem die de opzwepende electrobeats overklast, lijkt wel een droomformule. “En we worden alleen maar beter en beter”, klinkt het enthousiast bij groepsleden Ian Hultquist en Nate Donmover.

goddeau: Wat waren de sterke en de zwakke punten van Passion Pit toen jullie na Chunk Of Change aan Manners begonnen?
Hultquist (keyboards, gitaar): “Het goede is dat Michaël (Angelakos, zanger, elv) toen een heel andere richting uitging. Hij nam een nieuwe start. Die ep had hij alleen opgenomen en ook live speelde hij gewoon met zijn laptop. Dat was zijn achillespees en ik heb hem toen voorgesteld om zijn liedjes met een band te spelen.”
goddeau: Wat moest er veranderen in vergelijking met Chunk Of Change?
Nate Donmoyer (drums): ”Toen we samen begonnen te spelen, was alles wat we deden veel slechter dan wat Michaël had gemaakt met zijn laptop, wat ook vrij logisch is omdat zo'n ding je veel meer mogelijkheden geeft. Op het moment dat we de studio indoken, veranderde echter alles. Plots konden we ons instrumenten veroorloven die ons beperkte budget anders niet toeliet: ik kon op een veel betere drum spelen, Ian kreeg analoge synths of een vleugelpiano, … Naarmate de plaat vorderde, zijn er nog strijk- en blaasinstrumenten bijgekomen waardoor alles veel ruimer en professioneler klinkt.”
goddeau: Wat opvalt, is dat er maar een nummer uit de ep werd hernomen op Manners. De meeste jonge bands zetten zo'n ep integraal op hun debuut.
Hultquist: “Je moet het verleden achter je laten. Michaël is veel beter beginnen schrijven na Chunk Of Change en collectief hebben we ook veel vooruitgang gemaakt. Dat soort zaken moet je tonen en daarom kozen we ook voor die vernieuwing op Manners. We willen niet dat mensen denken dat we goedkope electroshit maken; we willen ons bewijzen.”

goddeau: Naast samples gebruiken jullie ook een kinderkoor.
Donmoyer: “Dat is altijd een grote gok natuurlijk, maar je moet zo'n dingen durven proberen, anders gaan de mensen je te simpel vinden. Pink Floyd heeft volgens mij trouwens ook ooit een koor gebruikt. Kinderkoren worden veel gebruikt, maar niet altijd op dezelfde manier. Ken je The Langely Schools Music Project? Dat is pas schitterend: kinderen uit de jaren zeventig die verschillende popsongs a capella gaan coveren. Als je dat hoort, merk je hoe een bende kinderen je kunnen inpakken en het klinkt dan nog eens allemaal zo vrolijk ook. Die groep was onze grootste inspiratie voor deze plaat. Het enige wat we vreesden, was dat het allemaal goedkoop zou overkomen. Of dat mensen zouden denken van: “weten die arme kinderen wel wat ze zingen?” We hebben gewoon veel geprobeerd op de plaat en we zijn blij dat het allemaal goed is afgelopen.”
goddeau: En dan heb je nog de kinderen die Justice gebruikt in D.A.N.C.E
Donmoyer: “Zoiets horen geeft wel een waw-gevoel. Toch doet dat stukje van hen mij eerder denken aan kinderen die zingen bij het touwspringen. Onze kinderstukken zijn écht zangstukken; we proberen daar de energie uit te halen. Buiten het koor is ook het groeiende gebruik van gitaren ook wel belangrijk voor ons.

goddeau: Passion Pit valt nu wel in het electropopgenre -- zal dat zo blijven gezien jullie gitaarverleden?
Hultquist: “We zijn niet echt een electro- of discoband, Chunk Of Change was dat in tegenstelling tot Manners wel. Op Manners hebben we ons niet enkel gericht op de synthesizers, maar gebruikten we meer en meer gitaren. Neem nu “To Kingdom Come”, eigenlijk is dat echt een pure gitaarsong.”
"'We zijn allemaal gitaristen. Ik ben gitaar beginnen spelen door Greenday, Michael door Real Big Fish. Het is grappig dat we allemaal gitaristen zijn en we nu pas voor de liveshows een gitaar gebruiken. In het begin waren er alleen maar synthesizers waar we dan nog een heleboel over moesten leren ook: hoe werkt zo’n instrument, hoe moet ik dat laten klinken, etc. Wat ik vooral leuk vind, is dat iedereen zijn eigen project heeft. Ik bijvoorbeeld heb nog een groepje, en film ook voor schoolprojecten. Ayad is producer in zijn vrije tijd en Nate is een dj. Als je al onze achtergronden met elkaar vermengt krijg je een eclectische mix.”