DOSSIER 1969: Van 'Let It Be' naar 'Let It Bleed'

Let It Bleed staat dan ook vol met opruiende, apocalyptische songs als "Midnight Rambler", "Gimme Shelter" of "You Can’t Always Get What You Want". De fatalistische teksten, opzwepende gitaren en spookachtige begeleiding stonden in schril contrast met het sentimentele, geïdealiseerde Let It Be van The Beatles. Hoe visionair Let It Bleed was, bleek enkele weken na de release al.

Altamont, het einde van de sixtiesdroom

Ter promotie van hun nieuwe nummers wilden The Rolling Stones, voor het eerst in drie jaar, op tournee door de Verenigde Staten. Het zou een nieuw soort tournee worden: enkel concerten in stadions, iedere avond hetzelfde podium met betrouwbare belichting en geluidsapparatuur en een professionelere omkadering met een schare lijfwachten rond de rockhelden.

Op 6 december 1969 houdt de Stoneskaravaan halt op de in onbruik geraakte Altamont Speedway in Noord-Californië. Daar loopt het echter grandioos mis. "We wilden een soort ’Woodstock in het Westen’ op poten zetten, met naast onszelf ook nog andere grote namen zoals Santana, Jefferson Airplane en The Flying Burrito Brothers op de affiche", aldus Mick Jagger. Naar schatting 300.000 fans komen die dag opdagen.

De hele dag door zijn er opstootjes tussen het publiek en de aanwezige Hells Angels, die ingehuurd waren als security. De Angels verdedigen het podium als een dronken piratenbemanning tegen de steeds vijandiger wordende meute fans. Er vallen honderden slachtoffers. Drie jongeren komen om: twee worden door een auto overreden, een verdrinkt in een afwateringsgoot.

De rellen bereiken een triest hoogtepunt tijdens het optreden van The Rolling Stones laat op de avond. Een dolgedraaide Hells Angel meent voor zich plots een fan met een geweer waar te nemen en steekt hem prompt met een mes neer. De 18-jarige fan, Meredith Hunter, overlijdt ter plekke. Getuigen melden achteraf zijn laatste woorden: "I wasn’t going to shoot you." Het dramatische voorval is goed te zien op de concertcaptatie Gimme Shelter.

Pearl Harbor voor de Woodstockgeneratie

Rolling Stone, het gezaghebbende Amerikaanse muziektijdschrift, noemde Altamont "de zwartste dag uit de geschiedenis van de rock-’n-roll." Amper vier maanden na Woodstock betekende de ramp in Altamont volgens Rolling Stone het einde van de onschuldige communes, flower power en het optimistische geloof in vooruitgang die de jaren zestig hadden gekenmerkt.

Dat gevoel werd nog versterkt door de aanslepende oorlog in Vietnam, de explosieve rassenverhoudingen na de moord op Martin Luther King een jaar eerder en door het spoor van vernieling dat Charles Manson en zijn moordcommune nalieten. Op het einde van 1969 leken de Verenigde Staten ondergedompeld in een smeltkroes van waanzin en herrie.

Een sfeer die op Let It Bleed akelig scherp wordt gevat. Al kregen tekstregels als "rape, murder, it’s just a shot away" (uit "Gimme Shelter") en "we all need someone we can bleed on" (uit "Let It Bleed") na Altamont een wel erg lugubere bijklank.