Luc De Vos :: ''Iedereen moet mooi zijn én rijk én gelukkig''

Het was eerst met y en dan weer met i maar eigenlijk is Gorki vooral Luc De Vos. Met Eindelijk Vakantie is hij aan zijn zesde plaat toe. Als vanouds handelen de liedjes over kleine jongens die met stille verwondering de grote wereld aanschouwen. Tijd om eens te vertellen waar hij de liefde voor de muziek opsnoof.

Luc De Vos: "Ik ben heel vroeg begonnen met popmuziek. Als jongste van zeven kinderen herinner ik mij de popmuziek van de jaren zestig heel goed: al mijn oudste broers en zussen waren toen in hun pubertijd, de hele tijd stond bij ons de radio aan. Ik ken nu nog altijd alle liedjes van de Rolling Stones, Beatles en Boudewijn De Groot van buiten, puur door het feit dat ik tussen vijf en tien jaar niets anders gehoord heb dan pop op de radio. Het is als een microbe in mij blijven zitten. Al van toen ik tien was, zei ik dat ik popmuzikant wou worden."
"Zeker in de jaren zeventig en in de jaren tachtig vond ik popmuziek heel fascinerend. Eigenlijk heb ik toen niets anders gedaan dan platen gekocht en naar optredens gegaan. Zelf ben ik dan ook beginnen spelen. Daardoor zijn mijn invloeden heel uiteenlopend: zowel de jaren zestig als goede dingen uit de jaren zeventig. Minder muziek uit de jaren tachtig: toen vond ik maar één groep goed, The Smiths. De jaren negentig waren dan weer een hele heropleving met de Belgische groepen en dergelijke."

Goddeau: Hoe belangrijk zijn teksten voor jou? In de tijd van Hij Leeft waren er mensen die jouw cd enkel en alleen voor de tekstboekjes kochten.
De Vos: "Eigenlijk zijn teksten voor mij niet zo belangrijk. Ik kan me niet herinneren dat ik bij plaatjes van Slade of van Queen naar de teksten luisterde. Dat was een bijkomstigheid. Als ik achteraf de teksten bekijk van de liedjes die ik toen graag hoorde, dan besefte ik wel dat ze iets hadden. Het was soms wel nonsens en absurd maar het was altijd goed gevonden. Het was nooit zulke zever als hetgeen tegenwoordig in de hitparade staat. Die boerentechno van Patje Krimson en wat is het daar allemaal."
"Bij mezelf vind ik dat natuurlijk wel heel belangrijk maar bij anderen vind ik het minder van belang of hun teksten mij aanspreken of niet. Leonard Cohen of Tom Waits: hun teksten zijn waarschijnlijk ook heel goed maar ik let er niet zo op. Mijn teksten vind ik altijd honderd procent gelukt. Ik werk er ook wel heel hard aan: ik doe lang over een tekst vooraleer ik er tevreden over ben. Soms duurt het bijna een jaar eer ik een tekst af heb. Ik zit met een zinnetje in mijn kop en het vervolg daarop vind ik maar niet."