Rudy Trouvé :: Een combinatie van melancholie, troost en gezelligheid

Rudy Trouvé :: Een combinatie van melancholie, troost en gezelligheid  
Print
    
Pagina 1 2 3

Lang voor de term ’supergroep’ opnieuw in zwang raakte, dweepte Rudy Trouvé al met het concept. Het cv van de man oogt dan ook zeer indrukwekkend. Van dEUS over Gore Slut tot Dead Man Ray en all star-gezelschappen als Kiss My Jazz en The Love Substitutes: Trouvé startte de voorbije vijftien jaar meer bands dan de doorsnee platenfirma in een zelfde periode tekent.

Image

Even makkelijk als hij bands opstart, durft Trouvé er ook de stekker uit te trekken. Of ze op non-actief te zetten. Onder zijn eigen naam — al dan niet met achtervoegsels als Septet of Sextet — maakt Trouvé echter al jaren muziek. "Ik zie mezelf nog niet splitten," vertelt hij over dat project, dat de vorm van een muzikaal dagboek lijkt aan te nemen.

Rudy Trouvé: "De muziek die ik maak is voor een stuk autobiografisch, in die zin dat het een definiëren is van toestanden en emoties. Daardoor krijg je iets fictie-achtigs, maar de roots van de nummers zijn sowieso autobiografisch. Dus je kan wel zeggen dat het iets dagboekachtigs heeft. Maar ik probeer het dat wel te laten overstijgen, door het invoegen van rijmschema’s of door te kiezen voor woorden die mooi klinken. De nummers zijn vervalste dagboeken, er is aan gesleuteld. Vanaf je iets definieert en in een vorm giet, vervals je het eigenlijk al."

goddeau: Is de verleiding niet groot om zwaar te vervalsen, om bepaalde dingen beter voor te stellen?
Trouvé: "Tot op zekere hoogte, al hoeft dat niet noodzakelijk in positieve zin te zijn. Als het het nummer beter maakt, durf ik een situatie zeker te veranderen. Wanneer ik ruzie heb met mijn vriendin en dan een nummer maak over hoe onze relatie potentieel tot een einde komt, bijvoorbeeld. Want voor hetzelfde geld leven wij nog jaren gelukkig samen. Zij weet ook dat ik nummers maak en dat nummers maken voor mij primeert boven de waarheid."
"Maar het blijft in grote lijnen vrij waarheidsgetrouw. Tot mijn 21 heb ik namelijk fictie geschreven. Toen ben ik me beginnen realiseren dat ik de teksten die ik op dat moment schreef eigenlijk niet goed vond. Vanaf toen ben ik autobiografisch beginnen schrijven. Fictie is me niet gegeven. Al bleek achteraf vaak bij nummers waar ik zelf niet goed wist waarover ze gingen, dat ze toch over een bepaalde echte situatie bleken te gaan."

goddeau: Als u het heeft over fictie, gaat het dan louter over songs?
Trouvé: "Hoofdzakelijk. Ik heb ook altijd teksten geschreven, maar die liggen ergens op een plank. Daar zal niet direct iets mee gebeuren. Tenzij ik ooit de behoefte krijg om een boek te schrijven. Ik wou ooit een boek schrijven en heb dat dan ook gedaan. Had ik het een geweldig meesterwerk gevonden, dan zou ik er wel iets mee gedaan hebben. Maar dat was niet het geval. Nadien wou ik gedichtjes schrijven en dan ben ik daar mee begonnen. Het was altijd: klaar en tijd voor iets anders.



9 december 2009


Meer op Goddeau.com
goddeau.com
goddeau.com