Rudy Trouvé :: Een combinatie van melancholie, troost en gezelligheid

goddeau: Om even terug te keren naar Dead Man Ray: in de Belpop-documentaire over Daan leken jullie beiden een toekomst voor die band niet ongenegen te zijn.
Trouvé: "Voorlopig zijn er geen plannen. Het is een tijdje getroebleerd geweest, maar de plooien zijn terug gladgestreken. De behoefte om onmiddellijk iets nieuws te doen, is er niet: daarvoor moeten we immers een echt goede reden hebben. De muzikale interesses liggen ook anders. En ook, dan moeten we weer gaan optreden."

goddeau: Dat is niet uw ding, blijkbaar.
Trouvé: "Ik maak graag dingen, en ik speel er daarna graag mee, maar niet te veel."

goddeau: Dat was ook van de redenen dat u uit dEUS gestapt bent. Hoe kijkt u op die periode terug nu Worst Case Scenario opnieuw uitgebracht is? Soms toch geen spijt van uw beslissing?
Trouvé: "Neen. Er waren voor mij toen geen andere opties. dEUS speelde heel vaak en ik werd gek van dat toeren. Ik ben fan van die groep en vind het fijn dat ik er deel van uitgemaakt heb, maar ik heb geen spijt dat ik er niet meer in zit. Ik heb Worst Case Scenario onlangs nog wel eens opgezet en ik was aangenaam verrast door wat ik hoorde. Vooral omdat ze door Peter (Vermeersch) en Pierre (Vervloessem) goed geproducet is. Ze klinkt niet 1994 en daar ben ik heel blij mee. Ze heeft een vrij sober, tijdloos geluid: drums zoals drums klinken, gitaren zoals gitaren klinken, niet te veel van de nieuwste snufjes van dat moment."

goddeau: Hoe staat het met uw andere bands? Op de HeavenHotel-website staan Kiss My Jazz en Gore Slut als actief.
Trouvé: "Neen. Actief is een verkeerde term. Eigenlijk zijn die groepen nooit officieel gesplit. Dus als de zin ooit opduikt, kunnen ze geactiveerd worden. Toen we met Kiss My Jazz stopten, hebben we ons voorgenomen opnieuw te beginnen op het moment dat Dave (de Schot "Viking" Dave Robertson) zeventig wordt. Ik denk dat dat over een jaar of acht is."
goddeau: Onder de noemer Rudy Trouvé (Sep/Sextet) lijkt veel mogelijk: vroeger gingen de jazznummers naar Kiss My Jazz en de gitaarrock naar Gore Slut.
Trouvé: "Ik blijf toch nog altijd geneigd om voor een groep een bepaalde richting uit te stippelen. Hier is quasi alles mogelijk, maar ik probeer met deze groep toch een soort verzamelcassettes in elkaar te steken die refereren aan het soort muziek die ik zelf opzet als (denkt na) achtergrondmuziek is een verkeerd woord, maar om een glas wijn bij te drinken en een sigaret bij te roken. Het gevoel van een zomeravond of een zondagnamiddag, met easy listening, ska, bossa, een verdwaald punknummer, wat country, singersongwriterdingen."
"Je hebt muziek die je opzet om energie te krijgen, om je frustraties te luchten, je hebt muziek waar je iets van bijleert en je hebt ook het soort muziek dat ik zelf gebruik om mij te ontspannen. Je krijgt dan natuurlijk wel de belachelijke situatie dat ik muziek wil maken van het soort waar ik meer van wil horen, maar tegen dat die dan klaar is, ben ik het natuurlijk beu.
(plechtig:) "De hoofdbetrachting is -- buiten het tekstueel gebied dat dient voor het luchten van emoties en blabla -- muzikaal meer van het soort muziek maken waar ik zelf graag naar luister, waar ik dan vervolgens niet meer naar luister."