|
Toen we ze twee jaar geleden naar aanleiding van hun denderende debuutalbum All Hour Cymbals voor de eerste keer interviewden, spraken ze nog vol lof over "dat veelbelovende groepje in hun voorprogramma: MGMT". Vandaag is Yeasayer qua populariteit glansrijk overvleugeld door hun Brooklyn-broeders. Niettemin brengen ze met Odd Blood een potentiële doorbraakelpee uit.
goddeau: De baseline voor jullie eerste plaat was "its the end of the world, but lets dance to it". Hoe zit dat met de nieuwe plaat?
Chris Keating (zang): Die omschrijving gaat eigenlijk nog meer op voor deze plaat, denk ik. Bij het maken van Odd Blood zijn we heel erg beïnvloed door alle popalbums waar we constant naar hebben zitten luisteren. De nieuwe plaat is dan ook een stuk dansbaarder, met minder haze dan ons debuut.
goddeau: De gitaren worden inderdaad wat naar de achtergrond verdrongen op Odd Blood. Een bewuste keuze, neem ik aan?
Keating: De focus op Odd Blood ligt inderdaad meer op de electronics, maar die inslag was bij All Hour Cymbals ook reeds sterk aanwezig. Dat album was minder organisch dan de meeste mensen dachten… In het nieuwe album hebben we veel samples gestopt, met vaak ongewone frequencies. Ik omschrijf de nieuwe songs het liefst als "onconventionele liefdesliedjes". Er sluimert een soort paranoïde sfeer doorheen het album. Maar elke song heeft niettemin een vrij unieke sound. Belangrijk was dat het album als geheel een exotische sfeer uitstraalde.
goddeau: Het knip- en plakwerk resulteerde in een echt popalbum, zo blijkt. De donkere riffs en scherpe kantjes die All Hour Cymbals zo omineus deden klinken, zijn op dit album verdwenen.
Keating: "Klopt. Het was de bedoeling dat de luisteraar minder makkelijk zou kunnen bepalen welke instrumenten worden gebruikt. Bij de eerste plaat kon je zo zeggen "daar hebben ze een sitar gehanteerd" mochten we dat al hebben overwogen. Maar nu loopt alles veel meer in elkaar over en lijkt het meer een brij.
goddeau: Welke nieuw ontdekte muziek heeft het geluid van Odd Blood mee richting gegeven?
Keating:"Deze plaat is erg beïnvloed door dancehall en dubstep, twee genres waar we de laatste maanden veel naar hebben geluisterd. En ik ben altijd een grote fan van radiopop geweest, een goede song van pakweg Rihanna of Britney Spears kan ik altijd wel smaken. Niet al hun songs, maar toch… Die invloed was reeds duidelijk te horen op ons debuut, maar weinigen hadden dat door. Iedereen leek te denken dat wij alleen maar naar oude hippiestuff luisterden."
3 February 2010 |