Local Natives :: ''Dat voedselgevecht was het begin van alles''

Ja: de samenzang van Local Natives is net dezelfde als die van Fleet Foxes. Maar daar stoppen de vergelijkingen want de baarden van Fleet Foxes zijn bij deze groep vervangen door vette snorren. Niet alleen in de gezichtsbeharing vinden we echter een evolutie, ook het geluid van Local Natives is unieker dan dat met haar goddelijke samenzang en bombastische percussie.

“We zijn in Brussel en verkopen bijna een zaal uit. Wie van ons had dat ooit mogen denken?” Gitarist Taylor Rice blijkt onder de indruk van Brussel, en heeft er duidelijk wat spijt van dat hij een persdag heeft. “Ik zou zo graag meer van deze stad zien”, vult mede-gitarist Andy Hahn aan. Toch is het duo blij als we het ijs breken met de vraag of er iets achter de titel Gorilla Manor zit.
Taylor Rice (gitaar, zang): “Gorilla Manor is de bijnaam die we hebben gegeven aan een cruciale periode in ons leven. Het was een overgangsfase voor ons alle vijf, alles veranderde. Eigenlijk is het verhaal achter Gorilla Manor ietwat belachelijk. Het is niet meer dan één simpel beeld. Heb je die foto van het voedselgevecht in het boekje bij de cd gezien? Dat was het belangrijkste punt uit ons leven. Ons hele huis ging toen naar de vaantjes; alles, maar dan ook echt alles vloog in het rond. Van pinda’s tot flessen alcohol. Nu zie ik dat als het moment waar we alles loslieten en honderd procent achter Local Natives gingen staan.”

goddeau: Gorilla Manor is dus niet de naam van het huis waarin jullie woonden?
Ryan Hahn (gitaar, zang): “Eigenlijk wel maar we hebben die naam pas gegeven toen we het huis hadden verlaten. Ik vind het eigenlijk vrij kinderachtig dat we daar een naam aan hebben gegeven (lacht). Sluit je ogen en beeld je in dat er tal van gorilla’s in een groot herenhuis leven. Niet dat er echt gorilla’s waren natuurlijk. We lieten onze fantasie vaak de vrije loop.”
Rice: “We waren jongelui die tot vijf uur ‘s nachts voedselgevechten hielden, man. Wat een leven.”

goddeau: Heeft Gorilla Manor een centraal thema?
Rice: “Iedereen schrijft bij ons de teksten, van Ryan tot Matt (Frazier, drummer, elv), maar we komen daarom niet altijd overeen. Alles heeft te maken met momentopnames. Daarom kun je onze teksten niet in een bepaald hokje plaatsen. Of ze over liefde gaan? Wel, “Airplanes” gaat over de liefde van Kelcey (Ayer, zanger, elv) voor zijn grootvader, die voor zijn geboorte is gestorven. Hij heeft hem nooit gekend, maar toch voelt hij er een band mee. Voor de rest zijn de teksten op het album optimistisch (twijfelt). Of het zijn verhalen over onze ervaringen. Nu ik er even over nadenk, weet ik het niet zo goed meer. Weet je wat? Het zijn optimistische levenservaringen.”
Hahn: “Ik weet dat veel groepen zich aan een thema houden, maar daar hebben we zelfs nooit aan gedacht. Als mensen uit de buitenwereld er wel een thema in zien, maakt dat ons blij. Dan voelt het wat als kunst, waar iedereen anders over denkt en er ook iets anders in ziet.”

goddeau: De liedjes worden wel samen geschreven.
Hahn: “Dat kunnen we wel samen doen omdat we daar met z’n vijven overeenkomen. Bij het tekstschrijven verschillen onze meningen veel meer. Maar dan nog nemen we er onze tijd voor om een goed nummer te maken, dus het duurt inderdaad lang. Het kan dan ook gebeuren dat we drie verschillende versies maken van een song.”
Rice: “Uiteindelijk krijg je een song die niet door één persoon kan worden gemaakt. Dat maakt ons toch wel anders ten opzichte van andere bands. Een Local Natives’ song is de combinatie van onze verschillende gedachten.”

goddeau: Primeert jullie woordspel op de muziek?
Rice: “Ik ga er geen percentage op plakken maar een muzikant moet muziek maken, een dichter mooie teksten uit zijn mouw toveren. Het belangrijkste is de connectie die de luisteraar krijgt met de muziek. Als iemand naar onze muziek luistert zonder op de teksten te letten en toch emotioneel wordt, dan is onze missie geslaagd. Het kan natuurlijk ook omgekeerd dat mensen zich focussen op onze tekst. Als we maar mensen ontroeren; dat is het doel.”

goddeau: De naam Local Natives is wel een gepaste weerspiegeling van de muziek.
Rice: “We hebben de oude naam Cavil At Rest tijdens het opnameproces veranderd naar Local Natives. We wilden immers van nul beginnen en die naamsverandering hoorde daar ook bij. We zagen onszelf wel als inboorlingen eigenlijk.

goddeau: Werd er in die bewuste periode veel naar Fleet Foxes geluisterd?
Hahn: “We worden vaak vergeleken met het trio Fleet Foxes, Grizzly Bear en Vampire Weekend. Er is een grens waar die vergelijkingen stoppen, maar ik geef wel toe dat die invloeden in ons geluid zitten. Maar als je ons live ziet en aandachtig naar het album luistert, merk je dat we meer zijn dan een bende uit Californië die op wat grote bands lijkt. Mensen moeten meer nadenken over de muziek voor ze hun conclusies trekken want er zit zo veel meer in ons dan je denkt.”

goddeau: De samenzang is nochtans typisch Fleet Foxes.
Rice: “Toch is dat vanzelf gekomen. Die samenzang is er al sinds een paar jaar. Kelcey, Ryan en ik zijn alle drie zangers. Geef ons een piano om akoestisch te spelen en we zullen automatisch samen beginnen zingen. Dat is het eerste dat gebeurt als iemand ons met drie samen zet. Wat journalisten ook zeggen over de samenzang en al onze referenties, I am telling you the truth man.”