 goddeau: Welke plekken zijn dat dan?
Meiburg: "In a way that is up to you. De meest succesvolle kunstwerken nodigen je uit zelf met een interpretatie af te komen. Al heb ik bij de plaat wel een dossiertje gemaakt met flarden en foto’s die ik heb verzameld tijdens mijn reizen naar die eilanden. Het is erg persoonlijk; bij elk stuk heb ik wel een verhaal. Zie het als een visuele begeleiding; het geeft wat input om je ideeën rond de plaat te vormen."
goddeau: Je betrekt in het verhaal van The Golden Archipelago ook je grootvader, die gelegerd lag in de Stille Oceaan tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Meiburg: "Allebei mijn grootvaders zelfs. OK, de oorlog was zo goed als gedaan toen ze er aankwamen, maar toch. Ze vertelden er vaak over; hoe rustig het er was ondanks het feit dat al die oorlogsmachines er patrouilleerden, en hoe vreemd. Ik weet nog hoe ik op de Falklandeilanden het wrak van een gevechtsvliegtuig vond, en ik bedacht dat je op die specifieke plek waarschijnlijk jarenlang hebt kunnen staan met enkel het geluid van de wind en de regen, maar plots was daar dat vliegtuig: (imiteert geluid van een crash) en dan niets meer. Iets daarin is zo symbolisch voor het effect dat mensen op de wereld hebben gehad. Zo is het leven op eilanden ook: lange tijden niets, en dan plots een enorme gebeurtenis als een vulkaanuitbarsting."
goddeau: Je ziet daar een metafoor in?
Meiburg: "Ja, maar ik wil dat niet letterlijk gaan maken. Als ik voel dat iets betekenis heeft, wil ik dat niet verder gaan verkennen. Het gevoel moet volstaan, dat je ergens over gaat denken… Sorry, wat was de vraag ook weer? "
goddeau: Of je in die lange stiltes met af en toe een big bang een metafoor voor het leven zag.
Meiburg: "Ja. Het is de definitie van de geschiedenis van het leven op aarde hé. Honderden jaren dinosaurussen en dan (klopt op tafel): uitgeroeid. Onze levens zijn kort, maar zelfs daarin ondervinden we dat. We gaan lange tijd in één richting, en plotseling verandert alles."
goddeau: Was je close met je grootvaders?
Meiburg: "Toch wel. Eén van hen was erg muzikaal, had zichzelf piano geleerd, dus hij kon het maar in één toonaard. Alleen al dat idee, dat een simpele jongen als hij plots in een vreemde wereld als de Stille Oceaan terechtkwam; dat moet ingrijpend zijn geweest. Maar dat is wat er gebeurd bij een oorlog. Hij verwachte zijn hele leven in South Carolina te blijven, en plots zit hij in San Francisco en midden in de oceaan in Guam als radio-operator. Ik heb veel met hem gepraat over zijn ervaringen. Hij doet er nogal licht over. Hoe er nog een paar Japanse soldaten rondzwierven die eten kwamen stelen uit de hutten. In "Meridians" heb ik zo’n eiland proberen neer te zetten. Maar op het einde van de plaat verdwijnt het. Of het water stijgt, of iets anders, het zinkt in elk geval, en al wat rest is zee."
Shearwater treedt op op 18 februari in de Botanique in Brussel, en op 26 februari in 4AD in Diksmuide. <
>
17 February 2010 |
|
