|
Een druilerige zaterdagnamiddag in januari : we (yours truly en zijn ravissante Albanese vriendin) staan voor de gesloten deur van de Gentse Charlatan. Via een openstaand ijzeren hek weten we binnen te glippen en treffen er twee verbouwereerde medewerksters aan. Tien minuten later sloffen Waldorf-frontman Wolfgang Vanwymeersch en zijn kompanen de alom bekende uitgaanskeet binnen: Vanwymeersch voert het hoogste woord en wordt samen met de andere bandleden tijdens de tête-à-tête algauw loslippiger. Een zaak staat vast: na het gesprek mogen de Waldorfianen beginnen dromen van een fanclub in Tirana.
 goddeau: Er is vier jaar verstreken tussen jullie debuutplaat en het succulente Twelve Seconds To None. What took you so long?
Wolfgang Vanwymeersch: (zang/gitaar) "De groep viel uiteen en zelf had ik wat … troubles in the head. Daarbij kwam ook nog een writer’s block, die eigenlijk samenhing met de twee eerstgenoemde problemen. Maar nu staan we er weer als een huis en we willen heel snel een nieuwe plaat uitbrengen. We hebben al een hoop nieuwe nummers maar ik kan nog geen datum op het derde album plakken."
goddeau: Op jullie jongste album is heel wat woede, ontgoocheling en kritiek op religie en maatschappij merkbaar. Zijn we boos op de paus? Op het neoliberale bestel?
Vanwymeersch: "Ik ben nooit echt into neoliberalisme geweest. Op de eerste plaat wilde ik muziek maken over de normale gang der dingen, niet over frustraties en maatschappelijk onrecht. Nu had ik blijkbaar wel die behoefte."
goddeau: Zit er een filosoof in jou verscholen?
Vanwymeersch: "Bwah, toch wel een beetje. Het is wel al een poosje geleden dat ik mij nog een filosofisch boek eigen heb gemaakt. Ik heb me wel wat bezig gehouden met conspiracy theorieën maar ik weet niet wat ik er allemaal van moet denken, zoals bijvoorbeeld die 9/11 samenzweringstheorieën."
Pieter De Wilde: (drums) "Of over 2012."
goddeau: Inderdaad, het openingsnummer op het album heet "2012" en volgens de kalender van de Maya’s vergaat dan de wereld. Daar lezen we de intrigerende lyrics: "Some things never change, viruses breed until their host dies". In "The Matrix" verwijst Agent Smith ook al naar de mens als virus. Moeten we dat bij jullie ook zo begrijpen?
Vanwymeersch: "Oeps, ik dacht dat ik met een origineel beeld op de proppen was gekomen, ik had geen weet van de mens/virus-vergelijking in "The Matrix". Wat daar gezegd wordt, klopt uiteraard: ik geloof niet in het doemscenario van 2012 maar het nummer gaat over hoe ik me de Apocalyps voorstel. Het zou wel kunnen, een vergelding van één of andere god en het zou ook terecht zijn. Ik ben geen absolute zwartkijker maar als je alles realistisch bekijkt, kan je bezwaarlijk zeggen: "Hé, mensheid, jullie zijn goed bezig."
"Wat zijn uiteindelijk de drijfveren van de mens? Je hebt een elite rijken en de rest zijn mieren die denken dat ze vrij zijn. Dien dikken met zijn klakske, Michael Moore vindt het in zijn antikapitalistische prent "Capitalism, A Love Story" verbazingwekkend en van de pot gerukt dat zo’n meute mensen dit bestel maar blijft slikken. En die gekte blijft de mens aanvaarden omdat hij voortgestuwd wordt door the American Dream. Men houdt zich voor: "Ik kan ook rijk worden". Dat is de reden waarom er zo weinig opstand tegen dat systeem is. Het is een zoethoudertje maar in wezen blijft men een ander rijk maken."
goddeau: Zat er dan toch niet meer optimisme op het einde van de cd, met het bezadigde nummer "Boogaloo"?
Vanwymeersch: "Nogmaals, ik ervaar geen pessimisme, ik zie het leven eerder door een realistische bril, maar inderdaad we willen slaan en zalven."
goddeau: Een Serge Simonart-vraagje: hebben jullie al Spinal Tap-momenten meegemaakt?
Stijn Van Marsenille: (keys): "Ik ben wel al eens van het podium gedonderd."
Vanwymeersch: : "Hij stond op zijn monitor een eigenaardige dance move te maken en opeens ging hij de dieperik in."
Van Marsenille: "En niemand die eraan dacht om het optreden stil te leggen en te kijken hoe het met mij ging."
De Wilde: "Ik heb gewoon met een brede smile verder gedrumd. Anders nog niet echt in ongelooflijk genante situaties terechtgekomen maar we hebben een selectief geheugen."
17 February 2010 |
