Admiral Freebee :: ''Communicatie is een vernieler''

Admiral Freebee heeft nog geen enkele ondermaatse plaat uitgebracht. Voor zijn vierde plaat ging Tom Van Laere opnieuw in zee met Jo Francken, de producer van zijn debuut. Met succes: The Honey & The Knife is een album met sterke songs en een knappe sound.

Altijd amusant, een babbel met Admiral Freebee. In het AB-café speelt zich een bizar pingpongspel af tussen Tom Van Laere en goddeau. "Nu zeg ik op al je vragen nee". Goddeau kon er om lachen en bleef praten met een Van Laere in een Ricky Gervais-bui.

goddeau: Zie je The Honey & The Knife als een nieuw debuut?
Tom Van Laere: "Ik vergelijk niet. Dat is iets waar je ongelukkig van wordt. Het is het beste om dat niet te veel te doen. Mijn debuut is bijna tien jaar oud. Om het even welke plaat van toen klinkt anders dan wat je nu op de radio hoort. Mensen willen altijd luider en luider gaan. Maar dat betekent niet dat het beter is. Ik vind het tegenwoordig allemaal te luid. Te scherp, ook. Maar omwille van de concurrentie moet je daar ergens in meegaan."

goddeau: Viel de vernieuwde samenwerking met producer Jo Francken wat mee?
Van Laere: "Ik had het gevoel dat ik veranderd was. Op de eerste plaat wou ik niet echt meegaan in al zijn ideeën. Ik was toen jong en ik dacht dat ik het perfect wist. Nu durfde ik veel meer iets te proberen. Knippen in een song, de zang eens niet meteen live opnemen. Iets meer technologie gebruiken, eigenlijk. Dat maakte het leuk. De plaat die ik heb gemaakt met Roland is de reden waarom ik dacht: ik ga open zijn met Jo. Toen ik zijn producer was, wou Roland altijd gaan voor de eerste take en de zang live opnemen. Op den duur dacht ik: probeer nu eens iets anders. En toen herkende ik mezelf in Roland. Ik deed vroeger net hetzelfde. Ik dacht: misschien moet ik ook eens iets anders proberen als ik met Jo werk."

goddeau: Je ziet dus een evolutie in je werk?
Van Laere: "Ik denk helemaal niet in termen van evolutie. Ik geloof eerder in falen als ambacht. Mensen trekken geen conclusies en lessen uit het verleden. Je begint elke keer opnieuw. Onvermoeibaar bega je dezelfde fouten. Ik ook. Natuurlijk. Waarom niet? Omdat ik iets zou leren van mijn vorige platen? Maar ik heb niet het gevoel dat je iets kan leren. Je kan alleen leren dat er niets te leren valt."

goddeau: De basis is talent en werkkracht?
Van Laere: "Talent: daar geloof ik ook niet in. Ik had veel talent om te tennissen. Ik denk dat ik daarom geen tennisser ben geworden. Het ging me allemaal te gemakkelijk af. Ik had er geen zin in, het gaf me geen bevrediging. Iedereen zei dat ik veel talent had om een goede tennisser te worden. Maar als ik het dan was, lag het niet aan mij maar aan het talent. Voor mij was het veel interessanter om te proberen goed te worden in iets waarvoor ik niet zo veel talent had. Als ik zong, zei iedereen altijd: dat zou ik toch niet doen. Ik denk dat de basis veel meer te maken heeft met bereidheid en beschikbaarheid. Als je altijd beschikbaar bent voor muziek, komt vakmanschap vanzelf, maar werk wordt het nooit."