|
Under Byen is een vreemde eend in de bijt, maar dat kan moeilijk anders als je in het land van grootmeester der sprookjes Hans Christian Andersen woont. Op hun nieuwste Alt Er Tabt (All Is Lost) verweeft de Deense groep opnieuw door de mangel gehaalde instrumenten met dwarsliggende songstructuren tot een grimmig sprookje, maar wel een tikkeltje anders dan voordien.
 Op de eerste dag dat de kou niet tot op het bot snijdt en de belofte van lente in de lucht hangt, tref ik Nils Gröndahl en Sara Saxild aan in de Cactusclub te Brugge, lurkend aan een sigaret. De twee leden van het zevenkoppige ensemble Under Byen — uitgesproken Oena Buun — zijn zuinig met hun woorden en een bonzende soundcheck op de achtergrond maakt het er niet makkelijker op, toch kunnen we enkele antwoorden lospeuteren.
goddeau: In tegenstelling tot jullie vorige albumtitels als It’s Me Keeping The Trees Together en Same Fabric As Fabric klinkt All Is Lost nogal fatalistisch. Vanwaar die titel?
Nils Gröndahl: (violist) "Het is de titel van één van de nummers en het leek ook een geschikte albumtitel. Hij is compacter en dat sluit aan bij het album. We wilden deze keer minimaler te werk gaan, meer to the point. Er moest een duidelijke lijn van begin tot einde zijn, zonder overdaad. Wat verloren is, ligt op de grond, maar kan ook weer opgeraapt en opnieuw ineen gestoken worden."
Sara Saxild: (bas) "De titel is ook optimistisch. Na drie albums hebben we heel wat ervaring opgedaan, en ondertussen hebben we onze eigen stijl ontwikkeld om nummers te maken. Bij dit album hebben we geprobeerd om iets anders te doen, om onszelf opnieuw uit te vinden, in zeker opzicht hebben we de dingen die we kennen verloren om iets anders uit te proberen."
goddeau: Jullie moesten het ditmaal stellen zonder pianist en songschrijver Thorbjørn. Leverde dat problemen op?
Saxild: "In het begin panikeerden we wel een beetje, maar het was een uitdaging om een andere aanpak uit te proberen. We hebben in kleinere groepjes aan de muziek gewerkt, afhankelijk van wie tijd had. In de studio namen we onze ideeën op en achteraf konden de anderen hun veto geven, of net niet. Het was nodig om de nummers op die manier te schrijven, want met de ganse groep een nummer schrijven kan heel lang duren. Het voelde als een opluchting om eens een ander instrument uit te proberen, want we waren wat uitgekeken op onze oude werkwijze."
Gröndahl: "Het is ook niet de eerste keer dat een bandlid ons verlaat, dus daar waren we aan gewend. Door in kleinere groepen te werken hebben we nieuwe klanken en structuren ontdekt en dat was zeer belonend."
 goddeau: Samme Stof Som Stof kende enkele stevige uitbarstingen, waarom hebben jullie nu voor een subtielere aanpak gekozen?
Saxild: "Omdat onze drummers niet altijd in de studio waren, hebben we een drumcomputer gebruikt. Die gaf dan een vaste beat aan waardoor het minder dynamisch en misschien wat monotoner klinkt, maar we vonden het wel inspirerend om ons daarop te baseren. De bas en beat vormen vaak een constante en geven meer vrijheid aan de drummers om melodische dingen te doen met koebellen en zo."
Gröndahl: "We hanteren ook meer popsongstructuren. De nummers eindigen zoals ze beginnen. De oudere songs gingen veel meer kanten uit, ontplooiden zich als een epos. Als we op dit album zó beginnen (klopt beat op tafel), dan eindigen we ook zó. Finished."
17 March 2010 |
