Iggy & The Stooges: Raw Power (1973), geweld en koppijn

Die ophefmakende sound zou jaren een onderwerp van discussie blijven (iets dat vreemd genoeg verzwegen wordt in de liner notes van de Legacy Edition). Tijdens de grote remixhausse van de jaren negentig werd ook beslist om Raw Power onder handen te nemen en daarvoor werd niemand minder dan Iggy Pop zelf aangetrokken, die de mix van Bowie zou doen vergeten. De veelbesproken remix werd echter nog controversieler dan die van Bowie. In een poging om het album een vollere, krachtiger sound te geven die meer zou aansluiten bij de werkelijke livesound van The Stooges in 1972, stuurde Pop immers alles in het rood. De plaat zou daarmee gespierder worden, meer op een lijn met hedendaagse muziek, maar helaas ging zo ook het labiele karakter verloren.

De uitzinnige semichaos van Raw Power werd immers net bepaald door die ongelijke mix, door die te pas en te onpas naar voren tredende gitaarzaag die je haast koppijn bezorgde. Om die impact te behouden wist Pop er niet beter op dat alles tot het niveau van de gitaar te duwen. Het resultaat klonk inderdaad modern, al is modern niet altijd goed. Geen pieken en dalen meer in het geluidsbeeld, maar een onophoudelijke opeenvolging van monolithische distortion. Het album werd immers zo sterk verminkt dat het album niet enkel anders ging klinken, maar ook hoorbaar verkracht werd. Het kreeg immers af te rekenen met digitale vervormingen die van een beluistering een ware martelgang maakten, iets wat ook bevestigd werd door enkele betrokkenen. Geen enkele rock-’n-rollfan die het origineel niet zou verkiezen.

Legacy Edition: eerherstel

Gelukkig bevat deze uitgave de oorspronkelijke (maar geremasterde) Bowiemix en wordt de plaat zo terug in ere hersteld. De songs zijn er niet beter op geworden, maar het titelnummer valt zo weer op als tweede beste nummer van de plaat en de pseudoballads "Gimme Danger" en "I Need Somebody" (geschreven in opdracht van Columbia, maar nergens aansluitend bij een normale definitie van ballads) krijgen weer hun verdiende plaats. Bovenop het album zit er bij deze uitgave ook twee extra studio-opnames (een outtake van de Raw Power-sessies en een vroege opname van "Head On") en een liveregistratie. Die laat een concert van de band horen in oktober 1973 in Georgia. Samen met pianist Scott Thurston spelen de vier een verwacht explosief setje rock-’n-roll, al ontbeert het concert wel de volledige manie van het eerder uitgebrachte Metallic K.O.

Deze heruitgave had ook om een andere, meer morbide reden, niet op een beter ogenblik kunnen komen. Begin 2009 overleed Ron Asheton, die al een paar jaar opnieuw aan het spelen was in de opnieuw opgerichte Iggy & The Stooges, met broer Scott op drums en undergroundicoon Mike Watt (Minutemen, fIREHOSE, etc) op bas. Die line-up van de band legde live steeds de nadruk op het titelloze debuut en Fun House, waardoor Raw Power naar het achterplan verschoven werd. Het zag er even naar uit dat het verhaal van Iggy & The Stooges ten einde zou zijn, tot bekend gemaakt werd dat de band terug zou gaan toeren met niemand minder dan James Williamson. Door de intrede van Williamson lag de nadruk om voor de hand liggende redenen iets meer op Raw Power, iets dat zijn orgelpunt kreeg op het All Tomorrow’s Parties festival in London, waar de band in mei 2010 Raw Power in z’n geheel speelde.

Nog eens: Raw Power behoort niet tot de meest volmaakte platen uit een halve eeuw rockgeschiedenis, maar het is wel een geweldig document, na 37 jaar nog steeds uniek en springlevend. Fun House, dat was in your face geweld, een vuist op je gezicht. Raw Power is de valsaard, de schijnheilige bastaard die een mes in je rug plant. Z’n intensiteit is intimiderend, z’n invloed op de hele punkbeweging is onmiskenbaar (en wat ons betreft is dit vijf maal meer punk dan Never Mind The Bollocks, Here’s The Sex Pistols), z’n energie nog steeds niet uitgedoofd. Het liet horen dat ook de sound bepalend kan zijn voor de identiteit van een groep, iets waar bands als Black Flag, Dinosaur Jr, Hüsker Dü en The Wipers ook iets aan te danken hebben. Daarom alleen al is een aanschaf verplichte kost.

Iggy & The Stooges speelt op 9 juli op Rock Zottegem. Maak van de Vlaamse Ardennen een slagveld.