Keefman :: ''Een allesoverheersende eenzaamheid''

Keefman heeft ongetwijfeld een van de meest verfrissende Nederlandstalige platen van dit jaar uitgebracht. Zelden werden op een half uur tijd zoveel genres door elkaar gehaspeld in onze moerstaal als op hun debuut Zonlicht/Zonnebrillen, maar een onmiskenbare neus voor popmelodieën en bezielde teksten smeden het geheel stevig aan elkaar. Keefman is iets wat u tussen zeedijk en Oostkantons nog nooit of (te) zelden heeft gehoord.

Dat vond goddeau vorig jaar al, toen Keefman een van de winnaars was van onze demowedstrijd — samen met Marble Sounds. 33 is bezieler Tom Kets uit het ietwat verborgen Duffel ondertussen. Volledig gesmeten heeft hij zich in dat acht nummers tellende debuut, een ontzettend persoonlijke plaat voor wie tussen de regels leest – en voor wie de komende regels op deze pagina’s leest. Kets is euforisch dat de plaat er eindelijk is, maar houdt de voeten op de grond omdat het allemaal niet evident is voor een band die buiten de lijntjes kleurt — niet als statement, maar als een instinct. We laten Kets zelf aan het woord, ook tijdens het gesprek zelf waren vragen al gauw overbodig.

"Keefman is begonnen als afstudeerproject aan Studio Herman Teirlinck, waarbij we ook de hulp kregen van Gert Bettens. Er staan twee songs op die nog dateren van de tijd met Gert. Hij is nooit lid geweest van de groep, maar ik heb wel ontzettend veel van hem geleerd. We hebben samen weken muziek gemaakt. Maar als je les hebt gevolgd aan de Studio, krijg je onmiddellijk het label kleinkunst opgeprikt, nog voor je een noot op plaat hebt uitgebracht. Ik heb bijvoorbeeld ook les gekregen van Das Pop."

"Iets brengen dat er nog niet is"

"Maar voor ons is het pas echt begonnen met die eerste demo, waar we ook bij jullie toen een prijs mee gewonnen hebben. We hebben nog enkele prijzen gewonnen, zoals de Nederpopprijs en de prijs van de Arenberg. Nu is het in een stroomversnelling aan het komen. We zullen het stap per stap moeten doen, ik moet ook m’n netwerk uitbouwen. Ik ben blij dat Steven Perceval voor ons al een videoclip heeft gemaakt, dat is toch een mooie referentie."

"Ik doe alles in eigen beheer, dus het is fameus trekken en sleuren aan de kar. Maar ik moet dat doen, ik maak niet iets om in de kelder of het repetitiekot te houden. Het is essentieel dat je er ook zelf in gelooft natuurlijk, en dat je dat mee daardoor ook naar buiten brengt. Ik geloof er dan ook in dat wij iets anders brengen in het Nederlands, iets dat er nog niet is. Zonder daar pedant over te willen doen, het warm water is al genoeg uitgevonden. Je moet wel een gezonde arrogantie hebben vind ik, dus ik vind dat ik niks verkeerds zeg."

"Het is allemaal snel aan het gaan, maar dat is de bedoeling. Ik wil veel spelen, vandaar dat we niet te lang treuzelden om onze eerste plaat uit te brengen. Ik noem dit geen e.p., al staan er "maar" acht nummers op. In deze tijden moet je zo niet meer denken. Full-cd’s hebben ook maar negen nummers tegenwoordig. Vaste stramienen moeten achtergelaten worden, we proberen dat ook met onze muziek te doen eigenlijk."