Keefman :: ''Een allesoverheersende eenzaamheid''

Geen compromis zoeken

"Door mijn vader heb ik op een of andere manier de betrachting om trouw te blijven aan mezelf, niet het compromis te zoeken en een stap verder van jezelf weg te zetten om een stap vooruit te zetten commercieel. Een soort nul rekening houden met anderen, en ik hoop echt dat dat op deze plaat ook het geval is, dat het 100% ons is zonder tussenweg. Er moet een sturm und drang in zitten, we moeten klinken als een hoop losgelaten jonge honden, al zijn we ondertussen al iets ouder. Ik zou het zelfs niet erg vinden als er mensen zouden gaan lopen op een optreden van ons, zeker niet als ze ons ergens in een cultureel centrum geduwd hebben. Ik wil daar natuurlijk wel spelen, graag zelfs, maar ik ga onze muziek daar niet op afstemmen. Er moet punk in zitten. Voor mij is alles begonnen met The Ramones en The Kids."

"Ik wil het ook zeker niet allemaal moeilijk maken om moeilijk te maken. Wat niet wegneemt dat ik ervoor gekozen heb geen echt liefdesliedje op de plaat te zetten, daar is over nagedacht (lacht). Elk nummer heeft echt een thema: "Uitbreker" gaatbijvoorbeeld over ongewenste kinderen ("We zijn hier zonder reden/op zoek naar een verhaal"). Ik heb in een instelling gewerkt, en daar heb ik heel veel kinderen gezien die niet mochten bestaan, die dan ook geen bestaansreden hadden. Als mensen niet mogen bestaan, gaan ze op zoek naar een reden om te bestaan. Daarover gaat het. Dat je dat er niet onmiddellijk in hoort, vind ik niet erg. Integendeel, dat is een teken dat ik het niet te simpel aanpak. "Magere Meisjes" is ontstaan in de hetze rond Kate Moss en haar coke-affaire. "Dat moet toch niet simpel zijn als je zo mager bent", dacht ik toen nog. Voor hetzelfde geld maak je daar een dramatische tekst over, maar ik lach er dan eens liever mee."

Het abrupt stoppen van dingen

""Hier in dit Nederland" benadert nog het meest een liefdesliedje. Het gaat over die eerste liefde als je 15, 16 jaar bent, en als je die dan zovele jaren later tegenkomt, besef je dat die eerste pijn toch nooit echt slijt. En ja, het is gebaseerd op waar gebeurde feiten (lacht). "Wij zijn de jeugd" is een observatie van vandaag door de ogen van de jeugd. (denkt na) En dat terwijl ik eigenlijk ben opgegroeid tussen oude mensen, zoals door mijn grootouders: ik kwam daar ook heel graag, met een grote tuin. In de weekends kwamen dan de tante en de nonkel uit Brussel, en dat waren ook al oudere mensen. Mijn familie is ondertussen al flink uitgedund."

"Mede daardoor zit een thema als "vergankelijkheid" ook in de plaat, het idee van eindigheid. Ik ben mij heel bewust van de dood, dingen die abrupt stoppen. Dat zit ook heel hard in de sfeer van de plaat. Ik was bij de laatste seconden van mijn vader, en dan krijg je een enorm besef dat dingen abrupt kunnen stoppen. Heel zelden overkomt me zelfs het gevoel dat als ik de deur uitga, het wel eens laatste keer kan zijn. Je weet dat niet. Als er een idioot mijn van de weg maait, of ik kijk zelf niet uit mijn doppen, kan het gedaan zijn. Daar ben ik veel mee bezig. Dingen niet vinden die je eigenlijk zoekt. In de "De Laatste Beer" zit eigenlijk niks letterlijk van mijn vader in, maar het gaat om de beleving, die gevoelens rond zijn dood. Eigenlijk is mijn vader de kern van deze plaat, vooral ook door zijn ideeën over dingen die je zelf maakt. Als mijn vader vroeger iets tekende, en daar zat een fout in, moest hij helemaal terug opnieuw beginnen. Nu kun je dat de computer gewoon retoucheren, maar toen nog niet. Hij tekende een heel weekend, met de hand, en die zat vaak nachten aan een stuk te tekenen. Vandaar dat hij heel streng was, perfectionistisch. Elke stap die ik zet, weeg ik af tegen wat hij ervan vond, of zou vinden. Zijn artistieke eerlijkheid wil ik hebben."

Zonlicht/Zonnebrillenis onder andere te koop in Fnac Antwerpen. Voor meer info, speeldata en de plaat zelf: www.myspace.com/keefmanmusic.