DOUR: Shining :: ''Denken, schrijven, schrappen, bewerken, herschrijven''

goddeau: Hoe komt zo’n verschuiving eigenlijk tot stand? Heeft de groepsdynamiek iets te maken met bands waar je naar luistert of waardoor je je laat beïnvloeden?
Munkeby: "We proberen muziek te maken waar we zelf naar zouden luisteren. En omdat we allemaal veranderen, zowel qua smaak als qua persoon, is het ook niet meer dan normaal dat onze muzikale voorkeuren ook wat veranderen. Zoals ik al zei luisterden we al naar extreme muziek toen we jong waren, dus dat was allemaal heel vertrouwd. Dat maakte het een pak makkelijker om die dingen in onze muziek te brengen zodra we daar zin in kregen.
Zulke beslissingen worden wel gemaakt met de hele band. Soms gebeurt het dat de meerderheid van de leden het eens is over een bepaalde koers, terwijl er eentje een andere richting uit wil. Dat resulteert gewoonlijk in een vriendelijk vertrek, terwijl de rest van de band verder kan in de richting waar we voor kiezen."

goddeau: Kan je iets meer vertellen over het opnameproces? Het moet moeilijk geweest zijn om zo’n complexe en gelaagde plaat op te nemen.
Munkeby: "Dat wisselt een beetje van song tot song, maar de meeste ontstonden gelijk: ik krijg of ontwikkel een idee voor een nummer. Ik voel of de plaat een song in een bepaald tempo nodig heeft om een gat op te vullen. Of misschien is het een repetitieve song, of een snelle, eentje met een tritonus-interval of eentje met veel zang. Dan begin ik de song uit te werken in m’n hoofd, zo compleet mogelijk. Vervolgens schrijf ik alles op en oefen ik het op instrumenten, ofwel werk ik er verder aan op papier. Ik schrap stukken, pas hier en daar aan, schrijf nieuwe delen, herschrijf oude, stop er wat in van andere songs, werk aan de teksten, etc. Dan begin ik de moeilijke stukken (zo zijn er heel wat!) te oefenen en ten slotte neem ik een demo op met alle instrumenten.
Voor, tijdens en na de opnames experimenteer ik met geluiden, fuzz-effecten, versterkers, micro’s, instrumenten, speelwijzen en octaven. Dan beluister ik de songs dagelijks en sleutel ik constant bij. Ik haal er stukken uit, pas overgangen aan, neem stukken opnieuw op. Als de demo ongeveer af is, begint iedereen thuis te repeteren. Als we onze stukken kennen komen we samen en werken we verder aan de arrangementen van alle instrumentale stukken. Vooral die van de drums. Als we betere oplossingen vinden, dan nemen we die op en passen we de demo aan. We proberen de songs ook live te spelen en te testen, zodat ze sterker en juister klinken als we ze opnemen. De beste songs klinken alsof ze nooit anders geklonken hebben, alsof we het geluk hadden om ze te ontdekken.
Dat hele proces van aanpassen, bijsturen en opnemen kan maanden duren, soms zelfs een jaar. Als de songs goed zijn, dan begint de tijd van échte opnames: we gaan na welke stukken we moeten houden en wat opnieuw moet gebeuren. Aan sommige songs moeten we helemaal herbeginnen, van andere kunnen we veel stukken behouden. De opnames gebeuren in stukken van 1 of 2 weken, met een maand of twee ertussen zodat ik nog wat kan prutsen in m’n eigen studio. Dat gaat zo verder tot de plaat klaar is, met aanpassingen tussen alle stappen. Bij deze plaat hebben we zelfs nog dingen gewijzigd NA de mastering. Het was inderdaad een heel complex proces om onze platen te maken, maar anderzijds heb ik het gevoel dat het met Blackjazz veel natuurlijker ging dan bij onze vorige twee albums."

goddeau: Sommige songs zijn sterk jazzgericht, zoals "Healter Skelter", terwijl ze een strakheid en/of structuur hebben die niet zo vaak voorkomt in (free)jazz. Hoe begin je aan dergelijke songs?
Munkeby: "Wat die song speciaal maakt, is dat de saxofoon eigenlijk de ritmische ruggengraat is in het eerste deel, terwijl drums en bas vrij kunnen improviseren, los van de timing. Dat is een aanpak die we vaak gebruiken en eigenlijk de standaardrollen op z’n kop zet. Bij de meeste genres en bands is voor de drummer de taak weggelegd om het ritme te bepalen, terwijl de saxofonist en de andere muzikanten zo slordig kunnen spelen als ze maar willen. Bij veel bands is de enige muzikant die er in slaagt om ritme aan te houden de drummer, wat mij betreft geen ideale situatie."