|
goddeau: Was het een bewuste keuze om die blatende sax meer naar de achtergrond te verwijzen? Dat is immers wat ik soms miste: saxgeblaat!
Munkeby: "Bedankt, leuk dat je dat geblaat graag hoort! (lacht) Maar het was inderdaad een bewuste beslissing om de sax meer te integreren in een band die klonk als een metal- of rockband. We wilden de sax- en jazzelementen niet bovenop de sound van een homogeen klinkende band gooien, maar een naadloze combinatie van jazz en metal bereiken, zoals twee metaalsoorten die samensmelten tot een nieuwe soort, en niet twee soorten die tegen elkaar gehamerd worden."
goddeau: Ben je trouwens nog altijd zon Coltrane-fanaat? Kan je wat platen vermelden die je spel hebben beïnvloed?
Munkeby: "Mn favoriete Coltrane-albums zijn Giant Steps, Crescent, Meditations, Expression, Interstellar Space en The Olatunji Concert. Andere belangrijke platen: Michael Brecker, Dont Try This At Home en Now You See It, Now You Dont van Michael Brecker, Footprints Live! van Wayne Shorter, Live At The Fillmore East van Miles Davis, en The Shape Of Jazz To Come en Free Jazz van Ornette Coleman."
goddeau: Hoe gaat het nieuwe materiaal live klinken? Blijft de strakheid van de songs behouden of is er mogelijkheid om uit te wijken, te improviseren?
Munkeby: "We zijn altijd een band geweest die de nadruk legt op een sterke performance, ook live. Alle bandleden zijn professionals die hun hele leven al oefenen en we spelen ook graag concerten. We vinden dat albums en concerten twee verschillende dingen zijn en dat beide, op hun eigen manier, ook een topprioriteit zijn. Een concert mag geen tamme en slordige weergave van een plaat zijn en een album mag niet gemaakt zijn om optredens vast te krijgen. Een concert moet een ultra-energieke en juiste weergave zijn van de muziek. Onze concerten gaan 100% voluit van begin tot einde. Het is zelfs makkelijker om de juiste energie live te vinden. De bandleden van Shining beheersen hun instrument goed, dus die energie overbrengen is een enorm plezier. Het volume, het zweet en de fysieke inspanning kunnen ook zo opgepikt worden door het publiek.
Het goede aan de songs op Blackjazz is dat ze geoefend waren en vaak live gespeeld voor de opnames begonnen waren. We wilden een meer rudimentaire instrumentatie dan ervoor, met een standaard rock/metalbasis van drums, gitaar en bas, met stem en synth erbovenop. Dat maakte het voor ons makkelijker om deze songs live te kunnen spelen. Nu kunnen we ze brengen zoals ze opgenomen waren, iets dat soms niet mogelijk was met het oudere werk. Maar er zijn ook nog altijd stukken die kunnen verschillen van context tot context. Er zijn vrije stukken in en tussen de songs, dus elk concert is toch wel anders en dat zorgt ervoor dat we het niet beu kunnen worden. Hopelijk is dat ook een bonus voor het publiek."
goddeau: Op het Roadburnfestival spelen jullie als Shining, maar jullie doen ook het Armageddon Concerto met Enslaved. Kan je daar iets meer over vertellen?
Munkeby: "Het Armageddon Concerto was een cruciale stap op weg naar Blackjazz. Het was een manier om een hardere, meer metalgerichte sound uit te proberen en na te gaan of die nieuwe koers ons lag. Het is duidelijk dat dat het geval was, en het hielp ons om het album verder te ontwikkelen. Deze samenwerking leidde er natuurlijk ook toe dat Grutle Kjellson (zanger van Enslaved, gp) de gastzanger was op "Omen" en "21st Century Schizoid Man"."
goddeau: En wat na Blackjazz? Al concrete plannen?
Munkeby: "We hebben constant getourd sinds de release en hebben nog geen seconde de tijd gehad om na te denken over wat er gaat volgen. Maar er zijn talloze mogelijkheden en we hebben voorlopig nog niets beslist. De volgende plaat kan meer pop zijn, of misschien harder dan Blackjazz, of vergelijkbaar, een Blackjazz 2.
Ik ben recent nieuwe teksten beginnen schrijven en heb een nieuwe versie van Cubase op mn computer gezet, dus ik hoop binnenkort te beginnen aan nieuw materiaal. Ik ben net zo benieuwd als de rest naar wat het gaat worden!"
16 June 2010 |
|