|
In de luwte van het grote geweld fabriceert Tunng al zes jaar lang platen waarin folk en elektronica een voorzichtig huwelijk aangaan. Na het ontgoochelende Good Arrows keert de groep terug met het sterke … And Then We Saw Land. Er blijkt dan ook heel wat veranderd bij de Britten.
 De laatste keer dat we Tunng spraken, was het nog een bende olijke stoners voor wie alles nog nieuw was. Pret en jolijt, kortom, en wazige onzin als antwoord. Twee platen later zit een andere groep voor ons: zonder de oorspronkelijke songschrijver, een vertrouwenscrisis later, maar ook met … And Then We Saw Land onder de arm: de plaat waarop de liveband na het vertrek van Sam Genders het roer wel in handen moest nemen. En dat was wel even schrikken, zo vertellen zangeres Becky Jacobs en Mike Lindsay.
Jacobs: "Nogal ja. Sam is een erg getalenteerde songschrijver, dus we missen hem heel erg. Maar om eerlijk te zijn, speelden we al heel vaak zonder hem, voor hij besloot geen lid van de band meer te willen zijn. ’t Was dus geen groot drama ook niet; we waren er al gewoon aan om zonder hem te spelen."
Lindsay: "Uiteindelijk vond ik het bijna positief. Het liet ons toe om nieuwe werkmethodes te ontwikkelen, een plaat te maken die wat anders klonk,… Al zouden we dat laatste sowieso wel gedaan hebben, maar het liet ons toe om andere invalshoeken uit te testen. Natuurlijk was het wel een beetje een schok. Hij was onze voornaamste songschrijver, maar ondertussen was ook Becky aan het schrijven geslagen en kregen we voor onze teksten hulp van Ben Bickerton, een vriend. We hadden dus ondertussen meer songleveranciers."
goddeau: Waarom vertrok Sam eigenlijk?
Jacobs:"Moet je hem vragen. (lacht) Ik vermoed dat hij gewoon iets anders wilde doen. Meer niet. De band was groter geworden dan wij ooit hadden gedacht, plots speelden we overal en nergens en ik denk dat hij daar wat klaar mee was. We zien elkaar nog regelmatig hoor, we zijn nog altijd vrienden."
Lindsay: "Ik denk dat hij gewoon totaal andere dingen is gaan doen. Voor zover ik weet heeft hij al anderhalf jaar geen muziek meer gemaakt."
goddeau: Jullie raakten wel even van jullie melk en vonden jullie spirit pas terug tijdens een tour waarop jullie met Tinariwen samenspeelden. Wat leerden jullie van die groep dat hielp in die periode?
Lindsay: "Het was goed om even alles overboord te gooien en met muzikanten te spelen die uit een totaal andere culturele en muzikale achtergrond kwamen. Dat heeft ons immens veel geleerd over muziek maken. Ik weet niet of ze specifiek invloed hadden op onze plaat, op een paar beats en wat inspiratie voor die vraag-antwoordzang na misschien, maar het was een geweldige ervaring zo’n confrontatie te beginnen zonder te weten waar je gaat eindigen."
 goddeau: De titel … And Then We Saw Land is dus meer dan toepasselijk, gezien de moeilijke periode waar jullie uit komen?
Lindsay: "’Moeilijk’ vind ik een te groot woord. Maar het was zeker een uitdaging en dat vind je zeker terug in die titel. Het kwam er eerder op neer dat we opnieuw onszelf werden en die titel reflecteert dat. Het is een avontuurlijk album, met wat zeemansmetaforiek, dus het dekt de lading wel. It’s a good title. Oorspronkelijk was het onze bedoeling om ons livegevoel op plaat te krijgen. Tijdens optredens hebben we een vrij vol en krachtig geluid, dat wilden we vatten. Ik weet niet goed of het gelukt is, ik denk het wel."
7 July 2010 |
