DOUR: Baroness :: ''Vroeger had ik meer zin om zomaar wild in het rond te headbangen''

Het Vlaamse politieke landschap werd dit jaar overspoeld door een tsunami. Metalland kreeg er reeds in 2007 een over zich heen die afkomstig was uit Savannah, Georgia: Red Album van Baroness. Vorig jaar werd met Blue Record de krachttoer nog eens dubbel en dik overgedaan. Een reden te meer om Summer Welch, een van de vier aanstokers van dat revolutionaire geweld, aan de tand te voelen.

goddeau: Op Blue Record hoor ik meer epiek, maar soms ook wat Baroness-light. Is een song als "Steel What Sleeps The Eye" een logische evolutie in het geluid van de band?
Welch: "Je hebt volkomen gelijk. We zien de donkere en soms instrumentale epiek vooral als een logische, natuurlijke evolutie. Hetzelfde geldt voor de akoestische intermezzo’s. Op de akoestische song waarover je het hebt, wilden we gewoon iets nieuw proberen. Het gebeurde gewoon in de studio en het resultaat mag er best zijn. We zijn er heel tevreden over."
"Natuurlijk was het ook anders om deze keer met John Congleton (die eerder werkte met The Roots, Explosions In The Sky, Black Mountain en The Polyphonic Spree, lh) te werken. Een nieuwe producer heeft sowieso een nieuwe kijk op een band. En zeker John. Ik denk zelfs dat hij nooit eerder met een metalband had gewerkt. Het was duidelijk te merken dat hij vooral met indie rock en meer experimentele bands bezig was. Hij kwam aanzetten met frisse ideeën. Bovendien was het totaal anders werken dan met Philip Cope (van Kylesa, die het vorige album producete, lh), die ons al heel lang kent en met wie het opnemen keer op keer vlot ging. Toch hadden we met John meteen een hechte band, we voelden ons meteen thuis. Hij bracht ons in contact met nieuwe genres en bands. Zo werd ik een grote fan van Black Mountain."

goddeau: Songs als "A Horse Called Golgotha" en "Swollen and Halo" steken verdomd ingenieus in elkaar. Wordt elk Baronessalbum in groep geschreven?
Welch: "Het schrijfproces gebeurt steeds democratisch. De samenwerking verloopt zeer intensief. Dat ging ook vlot met John (Congleton) die ons voldoende vrijheid gaf. We zijn bovendien zeer perfectionistisch. We zijn pas tevreden wanneer we in de muziek steeds iets van onszelf terugvinden. De afwerking van een nummer gaat gewoonlijk gepaard met veel debatteren."