Amatorski :: ''Ik voel mij vooral erg trots''

Humo’s Rock Rally viste naar tweejaarlijkse gewoonte ook dit jaar in Vlaanderens muzikale talentenvijver. School Is Cool kwam als grote winnaar uit de bus. De leden van Amatorski vielen niet in de prijzen, maar maken nu toch furore. We hebben het met Inne Eysermans en Hilke Ros over hun opmerkelijke parcours en de onverhoopte afloop van het Rock Rally-avontuur. "We waren toch maar een groepje dat in extremis werd opgevist".

goddeau: Elke editie opnieuw slagen de organisatoren van Humo’s Rock Rally erin enkele veelbelovende bands naar voor te schuiven. Een plaatsje in de finale kan dan ook bepaalde deuren openen. Met welke verwachtingen trokken jullie naar het rockconcours?
Eysermans: "Van een plaats in de finale hadden we bij aanvang nooit durven dromen. Eerst waren we niet geselecteerd. We werden pas in extremis opgebeld met het nieuws dat een andere groep verstek moest geven, en wij hen mochten vervangen. Gezien we toch maar een groepje waren dat in laatste instantie werd opgevist, trokken we helemaal zonder verwachtingen naar de Rock Rally."
Ros: "We moesten als eersten op, en hadden dus een erg uitgebreide soundcheck. Wat volgde was pure magie. De zaal, de locatie, het publiek, de muziek, alles leek perfect te passen. Het is niet evident om met onze muziek het publiek op een rockwedstrijd te vatten, maar vanaf de eerste seconde was het muisstil. Dat die preselectie zo goed is verlopen wijt ik in grote mate aan het feit dat we eerst niet geselecteerd waren. Daardoor hebben we erg relaxed naar het hele gebeuren toegeleefd."

goddeau: Toch konden jullie het in de finale niet waarmaken.
Eysermans: "Nee, we vielen niet in de prijzen, maar de concurrentie was dan ook moordend. Mijn favoriet is altijd School Is Cool geweest, de verdiende winnaar. Bij hen is zowat alles aanwezig. Leuke muziek, goede performance en ze krijgen steevast het publiek op hun hand, wat een enorme meerwaarde betekent."

goddeau: In de nasleep van de wedstrijd werd jullie een gebrek aan ambitie verweten. Stellen jullie de criticasters niet in het gelijk door met een EP naar voren te komen in plaats van aan een volwaardig studioalbum te werken?
Ros: "Nee, het was gewoon een logische stap in het Amatorski-proces. We hebben nu toch wel enige naambekendheid en dan verwachten de mensen ook dat je met iets komt aandraven. Na de optredens kwamen verschillende concertgangers ons steevast vragen of ze de cd konden kopen. Daarom dachten we dat het niet slecht zou zijn om iets uit te brengen."
Eysermans: "We hadden ook niet voldoende nummers om een volledig studioalbum mee te vullen, daarvoor was het dus zeker nog te vroeg. Maar deze Same Stars We Shared vormt nu een mooi consistent en afgewerkt geheel. De nummers passen erg goed bij elkaar en dat is waar het uiteindelijk allemaal om draait, niet om het aantal songs."
Ros: "Ik weet overigens ook niet of het de dag van vandaag nog wel nodig is om met pakweg twaalf afgewerkte songs voor de dag te komen. Het muziekconsumptiepatroon is in grote mate gewijzigd door de onlineverkoop waarbij veel luisteraars slechts één nummer downloaden. Dat merken we ook op onze eigen website. Dan leek het ons beter een korte maar krachtige EP uit te brengen dan een halfslachtig studioalbum."

goddeau: Inne, jij bent het brein achter Amatorski en schrijft alle nummers. "Come Home" is zelfs geïnspireerd op een briefwisseling tussen je grootouders. Waardoor laat je je nog allemaal inspireren?
Eysermans: "Films zijn een erg belangrijke inspiratiebron voor mij. Niet dat ik bepaalde films als uitgangspunt neem voor mijn muziek, maar ze kunnen me wel aardig op weg helpen. Als ik een goede film heb gezien merk ik wel dat die heel vaak ongemerkt in bepaalde nummers binnensluipt. Ik denk dan ook dat we erg filmische muziek maken."