PUKKELPOP: We Have Band :: ''We hebben geen leven meer''

Dat zowel groepsnaam als albumtitel ontzettend kinderachtig zijn, is slechts bijzaak, want muzikaal blijkt We Have Band wél een grote voltreffer. Op het debuut WHB flirten de Britten met de new wave van OMD en Hot Chips electropop via de funk van The Rapture. Live verpakken ze opzwepende ritmes en strakke electro in een discobal, om vervolgens de ene na de andere adrenalinebom te droppen. Afspraak in de Dance Hall op Pukkelpop.

Het begon voor Darren Bancroft, Dede Wegg-Prosser en Thomas Wegg-Prosser — man en vrouw — bij EMI Records. Daar leerden ze elkaar kennen, en toen ze drie jaar geleden werden ontslagen door de economische crisis, was de beslissing over een nieuwe carrièrewending snel gemaakt.
Thomas W-P (bas, zang): "Onze job bij EMI stelde eigenlijk niet veel voor, het was zelfs saai. We kregen cd’s, mochten gratis naar optredens en hadden veel vrienden gemaakt, maar voor de rest hadden we geen leuk werk. Tegenwoordig zijn onze vrienden daar ook verdwenen door de crisis. We verkiezen de andere kant van de business; die van de muzikanten."

goddeau: Jullie moeten ontzettend veel hebben geleerd over de muziekindustrie. Werkt dat in jullie voordeel als band?
Bancroft (zang, samples, percussie): (twijfelt) "We hebben er bepaalde zaken bijgeleerd, maar het probleem met de muziekindustrie is dat ze geen geheimen kent. Iedereen kan er alles over te weten komen. Ik denk dat het daarom is dat er nu zoveel problemen zijn bij de platenfirma’s. Platenbazen denken dat er regels zijn en investeren te veel, omdat ze ervan uitgaan dat alles zo beter wordt. Het is gewoon belangrijk dat de mensen zich aangetrokken voelen tot de muziek en dat leken ze toen niet te beseffen. Enerzijds is het voordelig geweest voor ons, maar je moet wel weten dat alles is veranderd nadat we bij EMI zijn vertrokken. Toen wij er werkten, waren platen en concerten gescheiden. Nu spelen concerten een grotere rol, zeker voor groepen als ons. We wisten tot voor kort niets over de concertwereld."
Dede W-P (zang, samples): "We werkten in departementen waar er geen contact was met de artiesten. Persmails maken en cd’s versturen behoorden tot ons werk. We werden gewoon in hokjes gestopt waar we onze taken moesten vervullen. EMI is dan nog eens een major label ook, waardoor we zeker niet wisten hoe alles echt in elkaar zat. Ik weet enkel dat het vanaf dan extreem snel bergaf is gegaan met de muziekindustrie."

goddeau: Zijn die problemen bij de platenfirma’s de reden dat jullie alles op WHB zelf hebben gedaan?
Bancroft: "De manier waarop we muziek maken, heeft niets te maken met de crisis. Zo gaat het nu eenmaal in de muziekwereld. Thomas en Dede nodigden mij op een dag uit voor een diner onder vrienden. Je drinkt wat wijntjes en plotseling krijg je een drumcomputer onder je neus geschoven. Op dat moment hadden we geen werk, zelfs geen werkaanbiedingen. Er was geen geld, dus waarom geen bandje starten? We waren relaxt en allesbehalve gehaast."
"Ik vond het eerlijk gezegd heel vreemd dat We Have Band plots uit de lucht kwam vallen, maar we zijn alle drie voor elkaar gemaakt. Onze relatie is altijd spontaan geweest, het is niet dat we vroeger afspraken maakten voor onze repetities. Ik ging naar Dede en Thomas wanneer ik dat zelf wilde. Hetzelfde gold voor de repetities. We zijn ook geen rockband hé, we hebben niet veel materiaal nodig, laat staan dat we een repetitiehok moesten afhuren. Van in het begin is er altijd veel vrijheid geweest."