Isobel Campbell :: ''Een plaat is een goed excuus om weg te gaan''

goddeau: Misschien geen anale seks op de plaat, maar wel veel donkerte: alleen al een titel als “We Die And See Beauty Reign” doet vermoeden dat Hawk geen zonovergoten album is.
Campbell: “Ik vrees dat ik een beetje een donkere persoon ben. En ik heb nooit echt zomerse muziek gemaakt.
Maar in dit geval: de duistere kant van Mark is vrij duidelijk. Mensen die hem voor het eerst ontmoeten, komen achteraf bijna gechoqueerd vertellen hoe donker hij is. Bij mij is het niet zichtbaar, maar het is er wel, innerlijk. Soms kan ik heel ontmoedigd en ontgoocheld worden. In alles. Ik kan heel snel heel laag gaan. Vooral de laatste paar jaar kon ik soms heel triest worden. De muziekindustrie is zo hard, altijd iets aan het verkopen, waardoor je soms het gevoel krijgt dat je jezelf verkoopt en dat wat je maakt enkel een product is. Daardoor heb ik soms het gevoel dat ik op the crossroads sta, om een pact met de duivel te sluiten.”

goddeau: Is het dat duistere wat je bindt met Lanegan? En er voor zorgde dat jullie nu al drie platen gemaakt hebben?
Campell: “Ik denk het wel. Er is zeker sprake van een soort van band. Ook al was Mark slechts vijf dagen in de studio aanwezig voor Hawk, die dagen waren zeer intens. Enkele avonden, na de opnames, had ik absoluut behoefte aan een biertje, om de spanning te laten wegvloeien. Maar vergis je niet: Mark is een van de grappigste mensen die ik ken. Hij kan heel amusant zijn. En trouwens, is niet iedereen een beetje donker?”

goddeau: Een lichtpunt op het album, is “Time Of The Season”, een kerstlied zowaar.
Campbell: “Dat is een van de laatste nummers die we tijdens de week met Mark ingeblikt hebben. Ik vond het niet echt een goed nummer, dus probeerde ik het voor Mark verborgen te houden. Op een dag wandelde hij vroeger dan afgesproken de studio binnen en betrapte me terwijl we stiekem aan “Time Of The Season” aan het werken waren. (opnieuw in de Lanegan-brom:) 'Wat is dat? Geweldig nummer. I love it.'
Ik dacht dat hij me in de maling nam. Maar zo is het nummer toch op de plaat beland, want ik heb geen idee wat er anders van geworden zou zijn.”

goddeau: De man van de platenfirma vertelde zonet dat Hawk de laatste plaat wordt van jou en Lanegan?
Campbell: “Voor een tijdje toch. Het is even goed geweest. Ik weet nog niet wat ik hierna ga doen, maar misschien zou het geen kwaad kunnen om eens met iemand te werken die niet gewoon binnenwandelt, zijn lijnen inzingt en opnieuw vertrekt. Mark geeft dat zelf ook toe: 'I let you do the heavy lifting', zei hij onlangs.
Een plaat maken is een eenzame bezigheid, op een bepaalde manier. Van begin tot einde met iemand samenwerken, lijkt me dus wel wat. Plus: we hebben elk onze bezigheden. Mark is bij zoveel projecten betrokken dat het bijna onmogelijk is met hem af te spreken en je je soms afvraagt waar je mee bezig bent. Tot het eindresultaat er ligt. Het blijkt het altijd waard geweest te zijn. Hoop ik.”

Op 15 september stellen Isobel Campbell en Mark Lanegan Hawk live voor in de AB, samen met Willy Mason.