Interpol :: ''Stilte is de sleutel tot ons succes''

goddeau: Interpol blijft desondanks wel een ontoegankelijke band.
Fogarino: "Ik heb het niet graag als de luisteraar zich teveel wil verdiepen in onze muziek. Waarom in godsnaam zou iemand onze geheime formule willen vinden? Dan is het niet leuk meer. Er zijn tegenwoordig zoveel problemen, iedereen zoekt iets om die problemen tijdelijk te ontvluchten. Om die reden maken we muziek: we proberen een omgeving te creëren waarin iedereen zich tot onze muziek aangetrokken voelt.”
“Jaren geleden had ik een vriend in Chicago die Aziatische muziek maakte. Hij werkte met duizenden effecten; het klonk als een bende apen op harddrugs. Toen hij zijn liedjes een eerste maal liet horen vroeg hij mij: “Voelt dit aan als een compleet nieuwe wereld?”. Ik was overdonderd door die vraag, maar vooral onder de indruk. Hij had iets gemaakt waar mensen zich betrokken tot voelden, iets wat wij met Interpol ook proberen.”

goddeau: Is Interpol een uitweg voor de luisteraar?
Fogarino: “Ik denk het. Ik ben er bijna zeker van dat mensen met liefdesverdriet onze platen opzetten om hun gedachten even te verzetten. Op een concert proberen we de hele zaal in een andere stemming te brengen, maar niet alleen met onze muziek, ook door het gebruik van visuals. De expressie op gezichten van de fans wanneer ze meezingen, geeft mij een onbeschrijfelijk gevoel. Het is makkelijk om een catchy popplaat te maken en mensen te laten meezingen en dansen. Wij proberen het met een moeilijk doorgrondbaar geluid, en na tien jaar heb ik de indruk iéts te hebben bereikt.”

goddeau: Willen jullie nooit weten waarover Paul zingt?
Fogarino: “Alleen als hij naar mij toekomt om het te vertellen. Maar ik laat hem doen wat hij wil. Het doel van poëzie is om een paar woorden om te toveren tot iets lyrisch. Het is de bedoeling om een mysterie te creëren, dus waarom zou je dan gaan vragen waarover het gaat? Het zijn Pauls gevoelens, het is zijn kunst.”
“Stel dat jij vindt dat “Lights” over liefde gaat. Dat is jouw mening, ik zou daar zelfs niet op willen reageren. Het is een kunst op zich om zelf te oordelen waarover het gaat.”

goddeau: Waar blijven jullie de inspiratie halen?
Fogarino: “Als je gemotiveerd bent, komt de inspiratie vanzelf. Dat heb ik bij het maken van dit album opgemerkt. Verder spelen kunst en literatuur een grote rol voor de band. Vroeger was er meer muziek mee gemoeid, maar dat hebben we nu al een tijdje achter ons gelaten. Er zijn teveel jonge bands die zich verdiepen in muziek en niet aan kunst denken als het op inspiratie aankomt.”
“New York is dé plaats die mij blijft inspireren. Het is onvoorstelbaar hoeveel mensen er op die kleine oppervlakte leven. De straten en gebouwen hebben er iets speciaals, je kan er niet omheen. New York is zo indrukwekkend dat het niet anders dan een inspiratiebron kan zijn voor een muzikant.”

goddeau: Kunnen jullie makkelijk met de druk omspringen?
Fogarino: “Ik trek mij niets van de druk aan. We gaan naar de studio en sluiten ons voor maanden op, zelfs de platenfirma is niet welkom. Er is veel druk, maar we voelen die niet door het vertrouwen dat de platenfirma geeft. Ik heb de voorbije tien jaar geleerd dat een platenfirma niet zomaar een bedrijf is dat je plaat op de markt brengt, het moeten hoofdzakelijk vrienden zijn. Dat is ook een reden dat we met plezier terugkeerden naar Matador, omdat we een goede band hebben met die mensen. Het is onze muziek, maarhet label is baas. We moeten ze niet alleen vertrouwen, zij moeten fan zijn van onze muziek. Anders werkt het niet.”

goddeau: Het eerste wat we na lange tijd van jullie hoorden: “Interpol is terug als voorprogramma van U2.”
Fogarino:“Ben je nu boos of teleurgesteld? Ach, voor onze fans is dat vreemd, maar het gaat een uitstekende ervaring zijn. We hebben in Glasgow al samen gespeeld met Bono en tot onze verbazing viel dat héél goed mee, dus waarom geen hele tournee? Eerlijk: ik dacht dat wij al vrij groot waren, maar als je ziet hoeveel volk U2 aantrekt, krijg je toch wel kippenvel.”
“Toen we drie jaar geleden op Rock Werchter stonden, moesten we voor Incubus en Metallica spelen. Er stonden alleen metalheads op de eerste rijen, man! En toen ik opzij keek zag ik plots de mannen van Mastodon staan. Dat zijn uitdagingen, en U2 is er ook zo één. We kunnen alleen maar fans bijwinnen.”